28 Ιουν 2020

ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ---ΧΡΟΝΙΑ



ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ...

(Σκίτσο Υιώτας, 2008)


("ΑΝΕΜΟ-ΣΠΑΡΤΟΙ", 1980, ΝΥ 
Τίτλος:Ταυτότητα, σελίδα 8, ελαφρά διασκευή)

Σε άφηνα και τραγούδαγες,
μοναχικό αηδόνι 
στην πλάτη κάποιας ρεματιάς
για άχαρες ώρες, όμορφες,
μιας πικραμένης ζήσης...

Σε άφηνα και ψιθύριζες 
 στων πλατανιών τον ίσκιο
μελωδικά, λυπητερά,
για ένα μέλλον άνυδρο,
για μια άτυχη αγάπη...

Κι ήταν σφουγγάρι η ακοή,
κάθε που τραγουδούσες, 
ήταν ευάλωττη η καρδιά,
κι ο ύπνος μου; φευγάτος,
άδειος από όνειρα όμορφα...

Ποιός ήσουνα δεν άφησες 
να μάθω, να γνωρίσω.
Λύπη κρυφή, που έγινε
κρυμμένος εαυτός μου.

Μα πιο τρανή σαν άρχισε
να σε χαϊδεύει η μνήμη...

(Λυγαριά. Σύνθεση Υιώτας. 2008)


********************

Κάτι, 
για να μη "φύγει" ο Ιούνιος δίχως ένα "Γεια σας!"

Κι απόψε, ο τόπος καίγεται
και λυτρωμό δεν έχει...

Να είστε καλά, Φίλες και Φίλοι μου.
΄Οπου κι αν είστε.




8 σχόλια:

Άρης Άλμπης είπε...

Όταν το αηδόνι υποφέρει από μοναξιά, τραγουδάει λυπημένα. Και ο λυπημένος άνθρωπος μπορεί και ακούει τα λόγια τού αηδονιού.
Και η μνήμη επίμονη…
Η ωραία φωτοσύνθεση θυμίζει και λουλούδια καστανιάς.

Κυκλαμίνα είπε...

Παρούσα κι εδώ, με συμβουλή για αισιοδοξία.
Κάπου θα την βρεις εσύ, να την κάνεις ποίημα, να "ανεβάσεις" κι εμάς!
Δε μπορεί!
Κάτι θα βρεις!
(Παραγγελιά! Εγώ για πάρτη σου "φόρεσα" κωδικούς! Άργησα μεν, αλλά... "φόρεσα"!
Φιλάκια και ΑΓΑΝΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!
ΚΑΛΟΝ ΙΟΥΛΗ, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Αστοριανή είπε...

ο λυπημένος άνθρωπος μπορεί και ακούει τα λόγια τού αηδονιού...



Άρη μου,
εδώ, μοναξιά κι τίποτε άλλο, μόνο αηδόνια δεν υπάρχουν...
Σας φιλούμε, πάντα με αγάπη

Αστοριανή είπε...

Καλόν Ιούλιο, Φίλοι μου.

Καλώς επέστρεψες.
Αρκεί που είσαι κα/είστε καλά

Καύσωνας εδώ, και πάει ...λέγοντας

Κική Κωνσταντίνου είπε...

καλό μήνα γλυκιά μου, να εισαι καλα!

Αστοριανή είπε...

...the same to you, too,
sweet friend.

God be with you.

magda είπε...

Αγαπημένη μου Υιώτα,
Πολύ όμορφο το ποίημα σου! Ξαναγύρισα, μετά από πολλούς μήνες. Με τόσα γύρω μας, με καραντίνα, με αρρώστους, με ανθρώπους που έχασαν τις δουλειές τους, που κέφι για γράψιμο...
Τώρα που δειλά-δειλά επανέρχεται η κανονικότητα -τρόπος του λέγειν- επανήλθα κι εγώ.
Με παλιά ταξίδια, νέα δεν υπάρχουν, είμαστε πολύ μαζεμένοι.
Χαίρομαι που είστε καλά!
Κι εδώ ζέστη.
Πολλά φιλιά σε όλους σας!

Αστοριανή είπε...

...όπως έλεγε και κάποιο τραγούδι:
"Εγώ να δεις..." = Εδώ να δεις...!!!

Αγαπημένη/οι μου,
οι ιστορίες ΔΕΝ τελειώνουν, μα ούτε και αντέχονται πλέον...

Εύχομαι να είστε όλοι καλά,
και να τα λέμε που και που...

Πάντα με την ευγνωμοσύνη και την αγάπη μου,

Φιλιά από ¨την χώρα του καύσωνα"...