25 Ιουλ 2020

Ο ΛΥΚΟΣ


(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2018)

Ο ΛΥΚΟΣ
(από το "Κερύνεια Δάκρυα" εκδ. ΔΕΘΣ, Καναδα-ΝΥ, 2003, σελ. 33)

Τον λύκο, πώς θα μπιστευτείς 
σαν γεύτηκε την σάρκα από κορμί Ελληνικό;
Κοίταξε πώς την θράκα 
με υπομονή και σχέδια 
κρυφά την συνδαυλίζει
για να σε ψήσει ζωντανό
και να πανηγυρίζει.

Ξύπνα, Ελληνο-Κύπριε,
στάσου στητός και σκέψου
πως έχεις Μάνα κι Αδερφή!

Με το στεφάνι στέψου της Κύπρου, 
της Πατρίδας σου,
που κλαιει μαραζωμένη, 
που το κορμί της σπαρταρά
κι όλο από σε προσμένει,

-ευθυτενής, περήφανος για την καταγωγή σου-

να φέρεις πάλι Λευτεριά
στην μοιρασμένη Γη σου.

(φωτοσύνθεση Γιώτας. 2000)

***********************************

"Άκουσε την διάλεκτο της θάλασσας.
Αντηχεί τον κόσμο που παραμιλάει."
Γ.Σ.
***********************************

ΥΓ.:  ..έχουν περάσει 18 χρόνια από τότε που είχα δημοσιεύσει το "Κερύνεια Δάκρυα", ένα μεγάλο διήγημα, (ως πρώτη ενότητα, μαζί και με την δεύτερη ενότητα: 
10 ποιήματα γύρω από την Κύπρο και 
16 "γνωμικά-σκέψεις" μου... 

Χείριστα τα προηγούμενα ΓΕΓΟΝΌΤΑ τόσων χρόνων, μα ... ακόμη τρις χειρότερα; 
ΠΟΥ ΠΑΕΙ αυτός ο κόσμος, 
που "βγάζει τα μάτια του" μόνος του;;;

Ας είστε καλά, Φίλοι μου. Ένα ακόμη "παρών", των ανησυχιών που δεν έχουν σταματήσει.

20 Ιουλ 2020

ΤΟ ΓΛΑΡΟΠΟΥΛΙ

ΤΟ ΓΛΑΡΟΠΟΥΛΙ
(από τις "Φωλιές του Ήλιου, 1991)

(Σύνθεση Υιώτας, 2018)

Σαν γλαροπούλι λυχνίζω την άμμο.
Μετά την πλημμυρίδα
για καλούδια ψάχνω.
Τον Ποσειδώνα, 
προς τί να εχθρεύομαι
όταν σβήνει τα βήματα
που σαν μικρά αμαρτήματα
της ακτής το πρόσωπο υφαίνουν.

Στων ματιών το βάθος,
του ουρανού το γαλάζιο 
ίδιο 
με εκείνο του ωκεανού.

Υπερξέχειλος ο ήλιος
στις φτερούγες μου κρύβεται,
-αν χρειαστεί να ζεστάνω 
τα ταξίδια
των πλοίων...  Α!
Να μη ξεχάσω τα όνειρα
και τα οράματα...

Συμφωνώ, με εξαίρεση
ένα κάποιο παράπονο:
Αφού, Θεέ μου, 
Κύκνο δεν με έπλασες,
γιατί δεν με έκανες πλουμιστό ακτόπουλο
ή, καλύτερα,
ένα εωθινό αηδόνι;


(σύνθεση Υιώτας, 2007)

*************************************************

Λειώνει ο καύσωνας τα τρυφεράδια του κήπου μου.
 Αυτή είναι η"κοινωνική επαφή" μας... 
Στις ώρες της θλίψης και της απομόνωσης,
φτιάνω μάσκες ...

Σας σκέπτομαι,
σας ασπάζομαι (πάντα, από μακριά...)
κι εύχομαι να είμαστε όλοι καλά.

11 Ιουν 2020

Οι .φωλιές.του Ήλιου.

Οι φωλιές του Ήλιου
(απόσπασμα, εκδόσεις "Απανεμιά" Αθήνα,1991, σελίδα 46)

(φωτ. Υιώτας, 1990)

... πού , άραγε, να βρίσκονται οι φωλιές του Ήλιου;
Στην ηρεμία που δεν δέχεται ενόχληση, 
στον ήχο της σειρήνας του πλοίου 
που ξεκινάει για θριάμβους, 
ή στης πικρής επιστροφής τα άχρωμα χείλη;

Τις γνωρίζω τις φωλιές του ήλιου, 
πιότερα κι από το πρόσωπό μου.

Ευλογημένη εγώ, η ταπεινή, 
όταν -ικανή- την ζωή να διαβάζω στης ήβης τα μάτια, 
την αγάπη στον μόχθο του άντρα, 
ευλογημένη,
όταν απαλύνω την γερασμένη άνοιξη 
στα σοφά χρόνια που αρνούνται πρόωρο θάνατο. 

Δεν νοιάζομαι πόσα κύματα το πλοίο μέτρησε, αρκεί που πλεύρισε, 
ή 
πόσα λιμάνια παρέλειψε, αρκεί που έφτασε στον προορισμό του. 

Τις λέξεις λυπούμαι που δεν πρόφερα στης οργής την ώρα, 
τα χέρια που δεν έσμιξα στην αλυσίδα της συγγνώμης, 
τα "Ευχαριστώ" που δεν έδωσα σε όσους αντάμωσα στο σταυροδρόμι.

Κάθε φορά που ατενίζω ένα κατάρτι να περονιάζει το άπειρο, 
ή 
ένα πανί να ασφυκτιά στη νηνεμία, 
φορτίζω όλες τις ανάσες μου για το "καλό κατευόδιο", 
να φτάσουν τα καθυστερημένα χαιρετίσματα 
ενώ θα ανασταίνω ασήμαντες -μα ακριβές αγάπες- 
μέχρι που να πονέσει η νύχτα...

...Μήπως να είναι η διαφορά ανάμεσα στο χρυσαφί και στο κίτρινο,
 μήπως η λάμψη του ηλιοτροπίου στης αυγής τις σταγόνες;

Να είναι μια τούφα πορτοκαλί στο λαδί της κορυφής των δέντρων;
Να είναι η γέρικη στέγη με τα ανύποπτα τιτιβίσματα των χελιδονιών,
η φωνή του ηλικιωμένου παπά
στον αποσταμένο εσπερινό;
ή
το φιλέσπλαχνο χέρι στην στιγμή της ανάγκης;

Να είναι,
 οι φωλιές του ήλιου,
η Ευλογία του Θεού
στην ολόξανθη θάλασσα του σίτου, 
το φουσκωμένο στέρνο του περήφανου πατέρα, ή 
το αργυρό δάκρυ της Μάνας 
που ρέει ίδια,
αυγή ή νύχτα,
στην θλίψη, και στην αγαλλίαση;

Για μένα,
φωλιάζουν με χαμόγελα, 
να θησαυρίζω, 
στων παιδιών την όψη.

Εκεί, που εμφωλεύει αναμάρτητος,
 ο μεγαλομάτης Ήλιος.

*****************************

Φίλοι μου,
Αυτά, για μια "Καλημέρα"
 από την "χειμωνιάτικη Νέα Υόρκη" ... !!!

Όσο για τα "υπόλοιπα" ;;;

Ο Ήλιος, 
ας σκορπίσει το Φως του!

(Βασικά, Καλά είμαστε! Σας εύχομαι να είστε γεροί κι ανθεκτικοί!