ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ;

Φίλες και Φίλοι,

με κλασσικό αλαβάστρινο λευκό, Τέχνη ξεχωριστής ομορφιάς και πρόκλησης, ελπίζω ο Έρωτας να σας πάρει τη Ψυχή και η... αίσθηση την Έμπνευση!

Το ποίημά μου "ΕΡΩΤΑΣ" (Απρίλης, 2004, δίγλωσσο, για το Πόετρυ Φόρουμ οφ Νιου Γιορκ, Ν.Υ.) το αποδώσαμε σαν ένα μικρο-σκετς... Στην ελληνική του αρχική γραφή, φυσικά, διατηρεί τον παραδοσιακό ρυθμό.
Εύχομαι να σας αρέσει.

Υιώτα

ΕΡΩΤΑΣ

-Μαμά, Τί είναι Έρωτας;
Ρώτησε το αγόρι
που χθες το βράδυ φίλησε πρασινο-μάτα κόρη.

Χαμόγελο αινιγματικό στης μάνας του τα χείλη:
-Για δες τον! ούτε δώδεκα, κατσίκι του Απρίλη,
και να ρωτά για έρωτα!

Τί να του απαντήσει;
Με πόσα λόγια πειστικά τον έρωτα να ντύσει,
αφού κι αυτή δεν έμαθε έρωτας τί σημαίνει
με χίλια τόσα όνειρα που ήταν φορτωμένη!

-Αγόρι μου, ψιθύρισε, ο Έρως είναι... Τέρας!
Μα, θα στα πει καλύτερα, σε λίγο ο πατέρας.

(Εκείνος, ξεροβήχοντας, με το βαρύ του ύφος)

-Αλήθεια λέει η μάνα σου!
Ο Έρως είναι... τύφος!
Σαν Τέρας; Χίλια πρόσωπα! Σαν... Τύφος; Σε τρομάζει!
Σε βρίσκει απροετοίμαστο; Σε λιώνει. Σε δαμάζει.

Άλλες φορές, είν' όνειρο...

Σ' άλλες φορές, γλυστράμε...

Μα τώρα, πες στη μάνα σου, τί έφτιαξε να... φάμε
γιατί δεν είδα νηστικό έρωτα να χορεύει...
και, μάθε, ο πατέρας σου ποτέ δεν χωρατεύει!

Την άλλη μέρα, το παιδί άφησε το θρανίο.
-Εγώ,
θα βρω εξήγηση, δίπλα, στο καφενείο...

Ρώτησε κάποιο νεαρό που έπινε μια μπύρα:
-Εσύ, που πίνεις μοναχός, θάχεις μυαλό, και πείρα.
Πες μου: Τί είναι έρωτας;
Μου είπαν είναι Τύφος. Αρρώστεια. Τέρας, άγριο...!

-Μικρέ μου! Με τί ύφος
μας βάζεις ερωτήματα προτού να μεγαλώσεις!
Ο έρως είναι καρπαζιά, αν το μυαλό θολώσεις...

Η σερβιτόρα, γέλασε.
-Έρωτας είναι χρήμα!
Δίχως το φιλοδώρημα, εγώ δεν κάνω βήμα!

... Κι ο γέρος, που τους άκουγε:

- ... Έχεις πολλά να πάθεις...
παιδί!
Γύρνα στο σπίτι σου... Όταν σε βρει, ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ...

.

... Ερωτευμένοι του... Χθες και του Σήμερα,
με τη καρδιά ή και με το νου...
Σας περιμένω, αν τολμάτε!!!

.

Υιώτα

Είναι απαραίτητη η ομορφιά στη ζωή μας;

και, πόσο μας επηρεάζει στην επικοινωνία με τους άλλους;

.

Φίλες και Φίλοι μου,

Ένα από τα "σχόλια" πιο κάτω, στην ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ,
ήταν το έναυσμα για ορισμένες σκέψεις-απόψεις
από την μικρή μου ηλικία...
τότε, όπου γονείς σαν τους δικούς μου,
μας έλεγαν με αυστηρό ύφος:
"-Μη ...χαχανίζετε με το παραμικρό! δεν δείχνει σοβαρότητα!
Μη φτιάχνεστε να γίνετε ...όμορφες!!!
Η ομορφιά είναι κόρη του Σατανά.
Να πηγαίνετε στο δρόμο με το κεφάλι ψηλά,
κοιτώντας ευθεία, με τη σπονδυλική στήλη ίσια (!)
...κι εσύ, (δηλαδή εγώ) που γελάς με το παραμικρό,
δεν θα σε βάλει πεθεράς πόρτα μέσα..."
Πρώτη, από πέντε παιδιά, έπρεπε να γίνω
το παράδειγμα.
Γι' αυτό κι εγώ, περπατούσα στητά, σοβαρή, συντηρητική,

διακριτικά ευπαρουσίαστη, ήμουν δε και ψηλό-λιγνη,
σωστός... Λοχαγός άνευ Χαρτοφυλακίου!
(Εν-δυό, εν-δυο... Προοοσοχή!!!)

Πόσο αυτά σηματοδότησαν τα μετέπειτα χρόνια;
Η καρδούλα μου το ξέρει!

Για να δούμε, λοιπόν, αφού
Η Έμπνευση είναι στο νου ό,τι στα χέρια η Τέχνη!

Αστοριανή

ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

... Φεγγάρι μισό, κατακάθαρη νύχτα.

Κι η "επίσκεψη", φιλική, βαθυστόχαστη.
Το να μάθεις κάποιον "Πώς να δεχτεί το Φως"
είναι τρομερά δύσκολο.
Το φως, δεν διαλέγει. Το διαλέγεις λίγο-λίγο...
Η Ψυχή, όπως και τα μάτια, είναι ευαίσθητη.
Ως "ελεύθερος σκοπευτής" δεν σημαίνει
ότι γνωρίζεις το πώς να σημαδεύεις,
να προφταίνεις, να διορθώνεις...
Το Φως, πρέπει να το έχεις
για να γίνεται σωστή η Μετάληψη.
Καλώς ήλθες, φίλε μου,
στη "θύρα του νου και της καρδιάς"

Αστοριανή

ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Τί θέλει ο άνθρωπος;
Όταν περπατήσει
να τον βγάλει κάποιος στο Φως.
Να τον μάθει
πώς να το δεχτεί,
πώς να το καλλιεργεί και
πως να το μεταδίδει.

Αγάπη; συγχώρεση;
αρμονία; ευτυχία;
Αυτά θα ρθούνε μετά
μόνα τους.

Και μετά προχωράει ο ποιητής
στο μισοσκότεινο διάδρομο
ανοίγοντας με το δεξί του χέρι
τα διαδεχόμενα παράθυρα στο Φως

και με τ' αριστερό, κλείνει
τα παράθυρα στο σκοτάδι.

Προς τί λοιπόν,
να κοιτάζεις τ' αχτένιστα μαλλιά του
και τις τρύπιες κάλτσες του;
Προς τί να πυροβολείς τη ψυχή σου
πρηνηδόν μέσα στο φως;

Δε βλέπεις που κατέβηκε η σκεπή
πάνω από την όρασή σου;

Σπύρος Δαρσινός