Παλιά και Νέα

"Λάφυρα" από την ακτή της Αρχαίας Ελίκης, πλησίον του ποταμού Σελινούντα.

Στ' αριστερά της φωτογραφίας, ένα σκουριασμένο καρφί κρατά θρύμματα ξύλου.

Από κάτω, ένα άλλο κομμάτι ξύλου πεπαλαιωμένου.

Με το γαλάζιο τ' ουρανού

ακριμάτιστες μνήμες ταξιδεύω...

τροχιά απρόσκοπτη φτερωτών,

προορισμός ανέμελος,

ευτυχία, σε χρώμα λευκό.

Οραματίζομαι τη συνέχιση της Άνοιξης.

Οι καιροί που διάβηκαν,

καμβάς παλαιός και νέος.

Ανεξέλεγτη άμπωτις και πλημμυρίς.

Την αντοχή στρογγυλεύουν

όπως στης ακτής τα χαλίκια. Λιγοστεύουν

στην άνιση πάλη των κυμάτων με τους βράχους.

Νικητής, η υπέρτατη Δύναμη. Ηττημένη, η ηττοπάθεια.

Ψηλά, ένα κόσμος άγνωστος,

στου ωκεανού τα βάθη, ένα μέλλον άγνωρο.

Εντός, μία άβυσσος

όπου

αν βρεθούμε αντιμέτωποι, φοβίζει.

Δεμένοι μ' αλυσίδες αόρατες, αλύτρωτες,

δυνατοί και ταυτόχρονα αδύνατοι,

ευελπιστούμε

για το ανάλφρο πέταγμα.

Υιώτα Στρατή

" Φ Ι Λ Ι΄ Τ Η Σ Α Γ Α΄ Π Η Σ "

...Είναι κάποιες φίλες, πολύτιμες, όπως τα κοχύλια του τόπου μου, κοντά στον...ποδόγυρο της ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΙ'ΚΗΣ,

που τα είπαμε και τα γράψαμε, μα όχι σ' αυτή τη σελίδα...

-Μαρέλντ μου, -Ιουστίνη μου, -Ελένη μου, -Κατερίνα μου,

-Χριστίνα μας του...Γιάννη, -Χριστίνα του...Σωτήρη,

-Joy, Ebie, Angie, και -Olga, Andy,

-Ράνια του ...Πήτερ και -Νίτσα του... Βαγγέλη,

-Zωή του... Μανόλη, -Σοφία, και Νίτσα, -Χριστίνα, -Στέφη,

-Άσπα του...Δημήτρη, -Τζωρτζίνα του... γιαλού μας,

-Σέβη, της... πεντάμορφης,

...κι όλους τους αγαπημένους σας/μας, Δυο φιλιά σταυρωτά και μια αγκαλιά

διπλή... από εμάς, συμπεριλαμβανομένων όλων εκείνων που αυτή την βιαστική ώρα, δεν σας ανέφερα!

Πάντα με αγάπη,

Υιώτα-Δημήτρης, και παιδιά

Κ Α Λ Η Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η !

Σχέδιό μου, με ζωντανά λουλούδια.

Τα κογχυλάκια είναι από την ακρογιαλιά

των Βαλιμητίκων, Αιγίου, Αχαϊας,

μετά το παλιρροϊκό κύμα και τον καταστρεπτικό σεισμό της 15ης Ιουνίου, 1995.

***

(Το ποίημα:1991, από την συλλογή:

"Οι Φωλιές του Ήλιου" ,

σελίδα 30)

"...σώμα εσμέν, άπαντες έν..."

Ι. Χρυσόστομος

Μ' ένα κερί απέριττο

για τις ψυχές που πέταξαν,

μ' ένα φιλί για τους θνητούς στην ώρα της Αγάπης,

ψηλά τα μάτια ας στρέψουμε

στη θεϊκή Του κλήση!

Καρποί μιας γης πολύπαθης, παιδιά Τόξου Ουράνιου,

Ανάσταση ας φέρουμε στο όνειρο του κόσμου,

πριν μόνο ένα μνημόσυνο

όλη η ζωή κυλήσει...

Θερμά τα χέρια ας δώσουμε!

Πίστη η Ελπίδα ας γίνει!

Να λαμπρυνθεί το πνεύμα μας

με την αδελφοσύνη.

Το πιο όμορφο αίσθημα στον κόσμο και νάναι τόσο ακατόρθωτο!

Με τις Ευχές μου, του Δημήτρη μου,

και όλης της λοιπής Οικογένειάς μου!

Δική σας,

Υιώτα