ΔΙΧΩΣ ΛΟΓΙΑ, από πανέμορφη Πατρίδα

      ΓΕΡΟΣ  Ο  ΚΟΡΜΟΣ  ΣΟΥ, Πατρίδα μου! ΑΝΤΕΧΕΙΣ! Αιώνια!

Στου Βόλου την αγκαλιά, ΟΛΕΣ, 
από το επαγγελματικό "μάτι" της Κατερίνας μας.

ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ

ΨΥΧΕΣ ΑΙΩΡΟΥΜΕΝΕΣ

ΠΟΙΗΣΗ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 2015

                       ΔΥΣΤΡΟΠΗ ΜΑΝΑ

Δύστροπη Μάνα, γη της Επαγγελίας!

Κάθε που τεμαχίζω το κορμί σου, ανατριχίλα.

Η αίσθηση αναταράζει την γητεύτρα θάλασσά μου.

Δύναμη αναπνέω. Ανανέωση. Μεθύσι, και 

δηλητήριο

όταν απομακρύνομαι.

Στις σκοτεινές ώρες μου αναβιώνω.

Εντυπώσεις στιγμιαίες. Μνήμες πολύχρονες,

φυλαγμένες

σε απόκρυφη της καρδιάς άκρη.

Όπως η μάνα,

 

σε τυλίγω με το γαλάζιο της απεραντοσύνης.

Σαν ξένη, σε λούζω με βαθύσκιωτα, 

ωκεάνια δάκρυα.

Χορεύω τις νύχτες σε χώρο απρόσιτο, εκεί 

όπου η μουσική ευλογεί 

τα λαρύγγια των πτερωτών και δροσίζει 

τους κάλυκες

των λουλουδιών

να ψάλλουν ευχαριστίες το Φως.

 

Αφήνω τον ίσκιο μου προστασία,

καρδιάς ερέθισμα. 

Σκέψεις φλεγόμενες.

                                                 (Σελ. 40)

*** Παρακαλώ, κάνετε την σκίαση (χάιλάιτ) για να το διαβάσετε! Προσπάθησα, μα οι "δικές μου γνώσεις" δεν με βοηθούν...

Μαργαρίτες και ανθισμένες αμυγδαλιές, από Ελλάδα, (Βόλος), με αγάπη!

Μαργαρίτες και ανθισμένες αμυγδαλιές, από 

Ελλάδα, (Βόλος), με αγάπη!   

Κατερίνα μου,  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ 

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Υι'ωτα

Νους σαστισμένος - Ψυχές αιωρούμενες

(φωτο-σχέδιο Υιώτας)

ΝΟΥΣ ΣΑΣΤΙΣΜΕΝΟΣ

- ΨΥΧΕΣ ΑΙΩΡΟΥΜΕΝΕΣ

02-24-16

Έσπασαν κι απόψε οι κρουνοί του ουρανού. Ξεχύνεται

με του βοριά την οργή το χημικό φαρμάκι. 

Αδύναμος ο νοτιάς, σαν φοβισμένο ζαρκάδι στην άκρη του δάσους.

Τα πτερωτά αθώρητα στα στερέωμα, οι φωλιές ξεσχισμένες. 

Τα οικιακά τετράποδα, τα νεογνά, 

φοβισμένα.

Σχίζεται η νύχτα εκρηκτικά. Το στόμα στεγνώνει.

Το χιόνι της «πάλλευκης σελήνης» αργοπορεί.

Οι αμαρτίες της γης δεν σκεπάζονται εύκολα. 

Ούτε παγιώνονται.

Η γη, συνήθισε να ρουφάει άλικο αίμα.

Καγχάζει στην πρόταση επιλογής. 

Κοχλάζει στην οργισμένη ώρα.

Αχόρταγη, 

ρουφάει ζωή αθώα, ζωή απροετοίμαστη, ζωή

στα σπάργανα του ονείρου.

 Άραγε, πόσες λεπίδες χρειάζονται να σχίσουν τον καμβά

της ασυνειδησίας.

Πόσες ψυχές θα αιωρούνται σαστισμένες 

από ανθρώπινη αναλγησία.

Θεέ, 

δείξε σημάδι να στερέψει ο απείθαρχος ρους.

Να στερέψει το έγκλημα.

Να δυνηθεί να αναστηλωθεί η έρπουσα ελπίδα!

(Της Υιώτας)

Να μπορέσουμε να ταξιδέψουμε άφοβα,

και πάντα με την Αγάπη,

Υιώτα

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!

(Φωτ. Υιώτας)

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Πρόσωπα σκυθρωπά. Λυγμός κομμένος στα δυο. Η καρδιά μισή. Αιμορραγεί. 

Τα μάτια, ω! τα μάτια, αναδιπλώνουν εικόνες τρόμου, στέλνοντας 

κύματα απόγνωσης

στο νου, τον ανέτοιμο.

Βαθύριζο το φαρμάκι. Δεν επουλώνεται με επάργυρα ή επίχρυσα στρώματα προσωρινής ευμάρειας.

Το σοφό μερμήγκι γνωρίζει ότι η ζωή δεν είναι δίκαιη.

Η βροχή, δεν μοιράζεται ευεργετικά. Ο σπόρος δεν αναπνέει ολοκληρωτικά, δεν διαιωνίζει την καθαρότητά του.

Ο κόσμος, δεν πνίγεται από τον ωκεανό μόνο. Έχει

και ο ουρανός συμμετοχή στην καταστροφή.

Οι επουλωμένες πληγές έχουν κι αυτές μερίδιο

στην ισορροπία του ψεύδους.

     Θεέ, με τα χίλια τόσα πρόσωπα,

βρέξε, σύντομα βρέξε τα ξεχασμένα χαμόγελα

να φωτίσουν την πλάση. 

Σπάσε την μεγάλη σιωπή της αδιαφορίας. 

΄Ανοιξε, με τον τρόπο που Εσύ γνωρίζεις

την Πύλη του επίγειου μικρού παράδεισου.

Άστραψε με το μοναδικό Σου φως

τον σκοτεινό θόλο της νύχτας, να δούμε

το αληθινό Σου πρόσωπο.

*********************************************************************************

Να έχετε, όλες και όλοι, ένα καλό Σαββατο-Κύριακο.

Πάντα με την Αγάπη μου,
Υιώτα