... " Λ Ι Γ Ε Σ Γ Ρ Α Μ Μ Ε Σ ... Ε Τ Σ Ι " ... Κ Α Λ Ο Τ Α Ξ Ι Δ Ο Λαμπρίτσα μου ...

(Σχέδιο Υιώτας,  Ιανουάριος, 2018)

"... λίγες γραμμές ... έτσι..."

το ατίμητο Δώρο

της Λαμπρινής Τσούρκα

(Από το βιβλίο της Λαμπρινής Τσούρκα, Αθήνα.

Φωτογραφία της δημοσιογράφου-συγγραφέα:

 Κατερίνας Παπαθεοδώρου, σε ακροθαλασσιά  Βόλου. )

Πανέμορφες, εύγλωττες φωτογραφίες-εκλογή τής "Λαμπρίτσας" μας, συνοδεύουν την ποιητική έμπνευσή της.

Διάχυτη η τρυφερότητα, εύλογες οι απορίες, 

όλο και κάπου θα συναντηθούν τα συναισθήματα ... 

Είναι η πρώτη ποιητική της συλλογή

κι εύχομαι τα  λευκά μου πλεούμενα 

να μεταφέρουν το ανεξάντλητο φορτίο της σκέψης της

σε πολλά  απάνεμα λιμάνια... 

Γράφει:

"... ακούω τον ήχο της θάλασσας 

ή τον ήχο της ψυχής μου;

ή

τον ήχο της ψυχής σου,

σε μια αναζήτηση δίχως τελειωμό;

Πότε θα σε καταλάβω;"

Πολυτάλαντη, με συχνά μυστηριώδη γραφή, έχει τις

φωτογραφίες της να συμπληρώνουν ό,τι διστάζει

να μας πει ...

Συχνά "βλέπω" τα δάχτυλά της να τρέχουν στα πλήκτρα 

του πιάνου ή του ακορντεόν, πιο συχνά ακούω

νέους και γνώριμους μουσικούς ήχους,

 από τα μικρά της βίντεο...

Δεν είναι μόνο κληρονομιά από την μητέρα της...

Η Λαμπρινή μας διδάσκεται, και διδάσκει τις τρυφερές καρδιές των μαθητών της νότες, ήχους, έμπνευση...

Λαμπρίτσα μου, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πολύ

για το πρωτοχρονιάτικο δώρο σου.

Δέξου κάτι κι από μένα.

Καλοτάξιδο!

Καλή Χρονιά να έχετε.  Γιώτα και Δημήτρης, (Λονγκ  Άϊλαντ (το ...μακρονήσι μου...), ΝΥ

Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α , 2 0 1 8 !!! !!! Ε Υ Τ Υ Χ Ι Σ Μ Ε Ν Ο Ι

(Φωτο-σύνθεση  Υιώτας, 2017)

Ευχές

στο χρώμα του κυκλάμινου

...από   καρδιά 
στο χρώμα του λευκού τριαντάφυλλου!

Είθε το 2018
να είναι ειρηνικό, με γνώση
και υγεία.

Πάντα με την σκέψη μου
και την αγάπη μας.

Υιώτα, Δημήτρης
και η υπόλοιπη οικογένειά μας.

Φ Ι Λ Ο Ι Μ Ο Υ , ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ ! ... Όταν οι Άγγελοι ελαφρά πετούν ...

(φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2016)

Όταν οι Άγγελοι ελαφρά πετούν

Όταν οι άγγελοι αλαφροπετούν, 

η γη σείεται αγαλλιάζοντας.

Οι εποχές, στέλνουν μηνύματα μυστηριώδη. 

Θάλασσες κι ωκεανοί ακατάπαυστα κυλούν, 

ανανεώνοντας τα ρεύματα 

στης ζωής την συνέχεια. 

Σαστισμένο το τελειότερο του Θεού επίτευγμα. 

Συμπεριφορά ακατανόητη. Προέχει η ατομική 

ικανοποίηση. Η φθορά απαξιώνεται. Αγνοείται.

Της φωτιάς τα χρώματα, Σαλωμική πρόκληση.

 Ανταγωνίζονται ηφαιστειακές εκρήξεις. 

Η κατάρα, 

-α! ποιος την στέλνει; 

Η βροχή η ασταμάτητη; Άραγε να διαλύεται 

στην εμφάνιση του ουράνιο τόξου; 

Κι οι σκέψεις, οι ασυγκράτητες, οι ανεξάντλητες; 

Τα αισθήματα που συγχέονται με τα

 συναισθήματα; 

Τί φταίει;

Τί να συναντούν οι Άγγελοι, στην σιωπηλή τους κάθοδο; 

Τί ξεχωρίζουν από τις μύριες φωνές; 

Τί αποκρυπτογραφούν από τις ανάσες, τα τραγούδια, ή τις 

κραυγές της Φύσης; 

Πώς ερμηνεύουν την ανέκφραστη γλώσσα

 των κυρτωμένων ηλικιωμένων; 

Πώς αντέχουν το πικρό κλάμα

των παιδιών με τα γυάλινα μάτια; 

Ακούν, οι αθώρητοι 

Άγγελοι;

Βλέπουν; Ή τα θολωμένα τους αγγελικά μάτια 

απλώς 

κοιτάζουν;

(Φωτο-σύνθεση Υιώτας.2016)

(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2017)

...για να χαρείς το ουράνιο τόξο,

πρέπει να λουστείς στην βροχή...

Για να γευτείς την Ελπίδα, πρέπει να ξεκινήσεις από την Αρχή...

Χαρές και λύπες, Φίλες και φίλοι μου,

συμβαδίζουν.

Καλά Χριστούγεννα.

ΕΥΧΕΣ 

ξεχωριστές, σε όλους όσους γιορτάζουν

Πάντα με την Αγάπη,

Υιώτα-Δημήτρης και όλη η Οικογένειά μας.