27 Σεπ 2012

Τα δώρα της Θάλασσας


Θάλαττα... Θάλασσα!
Καιρό είχαμε καλό, ο ήλιος προκλητικός,
μια και δυο, τολμήσαμε για την μαγευτική Ακτή του...άλσους των οπωροφόρων (πάλαι ποτέ!) δέντρων!!!! 
the Orchard Beach, 
στο Μπρονξ!
Γραφική διαδρομή, καραβάκια στις μεγάλες λίμνες, δεξιά, 
άπλετο πάρκινγκ στην ακτή, απέραντη θέα,
κόσμος λίγος. Φθινοπωρινή ατμόσφαιρα.
Φίλες και Φίλοι, ό,τι κι αν μάζεψα από την ασπρουδερή αμμουδιά... εδώ είναι! Οι φωτογραφίες; Στο ερχόμενο...

Η λευκή σελίδα στο τετράδιο 
άρχισε να συμπληρώνει εντυπώσεις...

ΘΑΛΑΤΤΑ, Θάλασσα!


Αρχή και τέλος μου.
Τα μυστικά σου χρυσός άπεφθος , απεκδύονται  αντιφωνίες.
Παλίμψηστες  υπογραφές  αντιστρατεύονται  
ερευνώντας παρελθόντα χρόνο.
Φρούδες  εικασίες.  Αντιτείνουν σύγχρονες επιτεύξεις. Οι αφροί , 
αξεδιάλυτα αντιτεχνάσματα ανύφαντων μνηστήρων.
Μοιχαλίδες της σκέψης, μολαταύτα μολυσματικές.

Ανελέητος ο βυθός.
Απαυγάζοντα κύματα στα φιλιά του Ήλιου...  συριστικό
το τραγούδι των απείθαρχων ανέμων.
Μονάρχης  μιαρός, ο Τρίτωνας, αναμοχλεύει  την αναμφίβολη αίγλη 
της Περσεφόνης.
Το βασιλικό ανάκλιντρο  αναθυμιάζει  
αναβρασμούς  αμυήτων.

Αμφισβητήσιμα, αμφίστομα τα πορίσματα.
Απένθητες οι φιλίες. Απέριττη η Αλήθεια.

Κρυφά οι απάτριδες γοργόνες  ρωτούν την γαλάζια  πανσέληνο
Αν το Φως δανείζεται. Αν το Σκότος είναι  απάνθρωπο.
Αν η Αγάπη υπάρχει μόνο για τους τυχερούς…

Σπαραγμός αντιθέσεων. Στερητικά φωνήεντα…

Η θάλασσα, κρατάει τα μυστικά της  απροσπέλαστα.

                                                 *---*
Πάντα με την αγάπη μου, Υιώτα

16 σχόλια:

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Γιώτα μου, εκεί στη θάλαττα θάλαττα, μαζί με τα κοχύλια, βρήκες και τόσο σπάνιες λέξεις!
Είμαι για λεξικό!
Τι θα πει "χρυσός άπεφθος";
Έννοιες πολλές κατάλαβα, μα θέλω μετάφραση για να δω τι ακριβώς ήθελε να πει η ποιήτρια!
Μα, αν είναι έτσι, να πηγαίνεις συχνά!
Βαριά κι "αζύγιστη" η έμπνευση της θάλασσας, Γιώτα μου!
Μου "μυρίζει" υψηλή Ελληνική ποίηση, κι ας γράφτηκε στα "ξένα"!

Φιλιά και άφωνη, ως να πεις και κάτι παραπάνω στα σχόλια...
Φιλιά κι αγάπη σε όλους!

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

αξία που δεν έπεσε;

Κι εκείνα τα Αν, τι έννοιες!
Όλα τσ στερητικά σου, υπέροχα!

Σταυρόλεξο και γρίφος αυτό το ποίημα!

Όχι, το φως δε δανείζεται! Ανήκει στην πηγή του! Μπορείς μόνο να το θαυμάσεις και να φωτιστείς κι εσύ κοντά του!

Τ' άλλα τ' αφήνω στους άλλους, για να μην παραμιλάω μόνη μου!

pylaros είπε...


Orchad Beach Bronx, παλαιότερα πήγαινα τακτικά μέχρι που κάτω απ τα δένδρα του κάναμε Barbeque
όμως από την ημέρα που ζω κοντά του δεν ξαναπάτησα, πάω καμιά φορά τις καθημερινές που δεν υπάρχει πολυκοσμία
Γράφεις: (Η θάλασσα, κρατάει τα μυστικά της απροσπέλαστα.)
Για χρόνια πολλά την έζησε κι ακόμα έχω μυστικά που δεν λέγονται.

Χαιρετισμούς και Δημήτρη

Γαβριήλ

Frezia είπε...

Ανεκτίμητος θησαυρός τα κοχύλια σου,
μας μεταφέρουν σε ήρεμες ακρογιαλιές,
Τα μετρώ τα χαϊδεύω πάλι και πάλι...
Αδυνατώ να σου περιγράψω το
συναίσθημα που με πλημμυρίζει
διαβάζοντας το ποίημα σου.
Μια...ευδαιμονία με διακατέχει!
Με άπειρες ευχές...

Dennis Kontarinis είπε...

Υιώτα μου καλησπέρα σου.Και καλησπέρα στον Δημήτρη.
Θαυμάσια τα κοχύλια σου. Με το ίδιο....σπορ ασχολήθηκα κι΄εγώ στις διακοπές μου στην Φλώριδα και έφερα πάρα πολλά.
Οσο για το ποιήμα σου το αφήνω να το κουβεντιάσουμε σ΄εκείνο το καφεδάκι που ακόμη δεν λέει να γίνει.
Την αγάπη μου και στους δυό σας.

Αστοριανή είπε...

Κατερίνα μου!
...σαν χρυσός εύπλαστος, καλογυαλισμένος, ευγενής!!!!!!!!

Βέβαια, ο αναγνώστης μπορεί να δώσει ή να ερμηνεύσει το κάθε νόημα σύμφωνα με την ψυχοσύνθεσή του...
Σε φιλώ,
Υιώτα

Αστοριανή είπε...

...όσο για τα ...στερητικά, τί να πω, καλή μου!

Ίσως κακώς, μα επανέρχομαι...

Όλα τα *καλά λόγια*

τα τυπωμένα ή και τα μη,
από τηλεφώνου, κυρίως...

αρκετοί τα είπαν επιφανειακά (!!!),
αμφισβητώντας
την τουλάχιστον 40χρονη παρουσία μου, εδώ,...
ως:
*...για παιδάκια που λόγω του ότι έχουν περιορισμένες (!!!!) γνώσεις
τα ...χειροκροτούν...,
μαζί και με κάποια άλλα σχόλια τα οποία, βέβαια, θεωρώ ανόητα...

-κι είπα:
-μα γιατί δεν αυτοί, που τα συζητούν πίσω μου, δεν έχουν το θάρρος να με...συμβουλεύσουν στο ΠΩΣ...
να γράφω

΄Η τουλάχιστον ν΄ακολουθούν τον... δρόμο μου
και να τους συναντώ μπροστά μου σε κάθε παρουσίαση, διάκριση... ή και επιτυχία !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Κάπως στενοχωρήθηκα,
κι ο Δημήτρης μου πρότεινε να...ξεσκάσουμε στην ακρογιαλιά
ονόματι Όρτσαρντ Μπίτσς...
έτσι, μεταξύ συλλογής κογχυλιών και δροσερού ατλαντικού αγέρα...

θυμήθηκα ότι:

ο μόνος τρόπος να υπερισχύεις είναι
να χρησιμοποιείς
τα δικά σου όπλα!!!!!

κι αυτό έκανα, γράφοντας το ανάλογο ποίημα.

ΥΓ.: Γνωρίζω ότι αρκετοί απ΄αυτούς που με ...υπεραγαπούν
έχουν ξεχάσει και τα του Δημοτικού
που κάποτε πήγαιναν...
- και τότε, το Δημοτικό ήταν αυστηρότερο από το... Γυμνάσιο...

μα ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ;

Ή αγαπιέσαι μ΄αυτό που είσαι,
ή το αντίθετο!

Έλα μου, και ξενύχτησα,
μα έπρεπε να σου τα γράψω, να... βγουν από μέσα μου!

Αστοριανή είπε...

Γαβρίλη μου,
είσαι τόσο κοντά σε μια από τις ομορφότερες ακρογιαλιές του Ατλαντικού, με απέραντη αμμουδιά, θαυμάσια θέα...

Τώρα που έπιασε το Φθινοπωράκι, δεν υπάρχει και...είσοδος, άρα μη χάνεις τις όμορφες μέρες.

Χαιρετισμούς,
Υιώτα

Αστοριανή είπε...

Φρέζια μου,
πόσο χάρηκα.
Γνωρίζω ότι είσαι ξεχωριστή Φίλη, κι εύχομαι τα γραπτά σου να είναι ειλικρινά όπως η καρδιά και η ψυχή σου!
Ανακαλύπτοντας τα τοσοδούλικα κογχύλια, σκεφτόμουν πόσα πολλά χρόνια χρειάζονται για να φτάσει ένα κογχύλι να χωράει στην χούφτα σου!!!!!!
Ίσως 200, ίσως και πιο πολλά...
Το ότι συνομιλούσα νοερά μ΄αυτά τα μικρούλικα δημιουργήματα της θάλασσας,
ταξίδευε κι η σκέψη σε άλλους βυθούς...

Σε είδα και στο Φέϊς-Μπουκ, ενδιαφέρον.
Καλή αρχή και ...εργασία!
Σε φιλώ,
Υιώτα

Αστοριανή είπε...

Ντένη μου!!!!!!!
Καλά που έκανες! Η Φλόριδα χρειαζόταν...

Έβγαλα και φωτογραφίες από το Σίτυ Άϊλαντ... όχι τόσο καθαρές... νύχτωσε νωρίς...
Αχ! εκείνο το καφεδάκι!

Φιλιά στην όμορφη γυναίκα σου,
Υιώτα

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Α! Ώστε, εύπλαστος και ευγενής!!!
Καλό!

Αντί σχολίου, γενικώς, σου αφιέρωσα τσάκα τσάκα 3 τραγουδάκια!

Ού! Ολόκληρη εκπομπή μπορούσα να κάνω, μ' αυτή την φθινοπωριάτικη θάλασσα!

Φιλάκια! Γράφε εσύ! Τα ξαναλέμε!

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Για να μη χαθείς στα τραγούδια, εδώ είναι τα δικά σου!

http://katerinadestapa.blogspot.gr/2012/09/blog-post_29.html

(Δεν ξέρω να κάνω λινκ στα σχόλια! Κι όμως! Αρχάρια και η τεχνικός σου! Του νηπειαγωγείου! Φιλάκια σε όλους! Ποιάνει και τους φίλους!)

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Για να μη χασομεράς:

Ο/Η Αστοριανή είπε...

...κι είναι το πρωϊνό μουντό και κρύο
και το φθινόπωρο ξεκίνησε νωρίς
δίχως το καλοκαίρι να μου πει αντίο...


(μαζί με το Δημήτρη, τ΄ακούσαμε!!!
έρριξε και μια στροφή στην υγειά σας, βρε παιδιά...)

Φιλάκια, Υιώτα

29 Σεπτεμβρίου 2012 6:06 μ.μ.

Blogger Ο/Η Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Στην υγειά μας, βρε παιδιά!
Τι κι αν μεγαλώσαμε; Θα 'ρθουν κι άλλα καλοκαίρια πιο ευγενικά που θα κάθονται πιο πολύ!
Φιλάκια σας, με πολλές στροφές!

30 Σεπτεμβρίου 2012 12:28 μ.μ.

Αστοριανή είπε...

***... Δεν ξερω να χειριζομαι κομπιουτερς.
Και η ορολογια τους μου ειναι αγνωστη.
Εμαθα μονο να διαβαζω μηνυματα που ερχονται
και κουτσα-στραβα να απαντω σ΄αυτα.

ΑΠΕΦΘΟΣ=καθαρος,αποκαθαρθεις, ή , ξενος ξενων ουσιων.

Το γράψιμό σου Γιώτα,θυμιζει
προκλασικους ελληνες θετικιστες.
Διαβάζοντάς σε, σείωνται
οι κίονες του Παρθενωνα,
δακριζει η θεά της σοφίας...

Δυσνόητη μεν, απολαυστικη δε.

Ευαγγελος Διακογιαννης
ΑPRIL 15 SV @ YAHOO.COM
...***

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥ,
ένας ακόμη φίλος
έδωσε επεξήγηση!!!

Βαγγέλη μου,
Ευχαριστώ.
Σε φιλούμε
Υιώτα-Δημήτρης

Αστοριανή είπε...

...και
ΝΑΙ, Κατερινα μου!

Το εικονίδιο με τα ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ απεσύρθη (!!!!!!!)
(μάλλον θα τα σκούπισε η...φροκαλιά του φθόνου και της υπεροψίας......... καλύτερα! να μην έχω υποχρέωση πολλή!!!

Θα βρω εκείνο που έφτειαξα
για την Εκθεση Βιβλίων στη Ν.Υ.,
21 Απριλίου ε.ε.

και θα τα συμπληρώσουμε.

Όσο για κείνα τα βιντεάκια, που με την καρδιά σου μου έφτιαξες!!!! τί να πώ! Βλέπεις, κι εγώ, ΔΕΝ ήξερα ΠΩΣ να τα σώσω αλλού!!!

ΜΗΝ σε νοιαζει! Τα βιβλία μου;
Προυπήρχαν στα ράφια ...
Τώρα, απλά, χαμογελάνε μακρύτερα!!!!!!!!!!!!
Φιλάκια
Υιώτα

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

ΠΙΑΝΕΙ!

Θεέ μου! Τι τούβλο! Άμα βιάζεσαι και τα βλέπεις μετά... είναι αργά!

Τέλος πάντων!

Γιώτα μου, ευχαριστώ κι εγώ τον κύριο Διακογιάννη για τη επεξήγηση της λέξης.

Ωραία σου τα λέει! Εκείνος ξέρει!

Άλλο:

Το βιντεάκι με τα βιβλία σου, δεν σου το πείραξα. Ούτε που άγγιξα την εντολή της διάταξης σ' αυτό, γιατί δεν το κατέχω το θέμα.

Ήταν από άλλο πρόγραμμα, από άλλον φίλο, ίσως και να έκλεισε τον λογαριασμό για δικούς του λόγους.
Δεν μπορώ να ξέρω, ούτε να κρίνω.

Όσον αφορά τα δικά μου χαζά βιντεάκια, έχω κάνει πολλά για πάρτη σου και είναι όλα (φαντάζομαι) στο Τιμής Ένεκεν.
Δεν υπάρχει λόγος να βαραίνουν και την σελίδα σου!

Όσα τυχόν δεν είναι, θα τα ανεβάσουμε κάποια στιγμή.
Μη φοβάσαι, δεν χάνονται! Είναι όλα στο γιουτιουμπ!

Όκευ;

Μη μου στεναχωριέσαι για τα τεχνικά. Αλλού είναι η ουσία και το ξέρεις! Υγεία κι αγάπη!

Πολλά φιλάκια σε όλους σας!