6 Φεβ 2018

" Α Σ Τ Ο Ρ Ι Α Ν Η " Συγγνώμη! Λ Α Θ Ο Σ αθέλητο





Επίγουσα Διόρθωση: 



                                                                      Υιώτα


ΛΑΘΟΣ ΑΘΕΛΗΤΟ!

Φίλες και Φίλοι μου, Καλή Χρονιά, Καλό μήνα!

Συμβαίνουν κι αυτά! 

Στην προηγούμενη 

ανάρτηση, η ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ, έκανε ένα αθέλητο ΛΑΘΟΣ: Αφιέρωσε τις πανέμορφες, εκφραστικές φωτογραφίες... σε με τον τίτλο "Εμπειρίες", σε άλλο δημιουργό!!!:




( 5 Φεβρουαρίου, 2018 )


Ε Μ Π Ε Ι Ρ Ι Ε Σ . . .

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ : 
η απίστευτη συλλογή 
της Κατερίνας μαςΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
(Ο τίτλος, της Κατερίνας.
Το ποίημα, της Υιώτας. Φεβρουάριος 2018)

**********************************************************************************************************************
Φίλες και Φίλοι μου, Καλή Χρονιά.


                    ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ!  

σε σας, 

στον  δημιουργό τους, στην Κατερίνα!


                  Λ Α Θ Ο Σ   αθέλητο!


Όταν τις είδα, στο ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ που τις έβαλε η 

"Κατερίνα", έμεινα άφωνη!

Η εκφραστικότητα τους, ιδίως στις ασπρό-μαυρες,

άγγιξε νου και καρδιά, εκφράστηκα με ένα ποίημα..

κι αμέσως τις "παρουσίασα" στην ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ !!


ΛΑΘΟΣ μου! 
Σχολαστική, συνήθως πολύ προσεκτική... δεν έδωσα δεύτερη σκέψη.
Η προηγούμενη ανάρτηση, με ημερομηνία 5η του Φλεβάρη... θα σας εξηγήσει ίσως καλύτερα... 

Επιτρέψατέ μου να παρουσιάσω πάλι το ποίημά μου 

                                                  "Εμπειρίες",

να το αφιερώσω στον άγνωστο για μένα υπέροχο

φωτογράφο-δημιουργό τους,

στις ΓΥΝΑΙΚΕΣ που δάνεισαν το πρόσωπό τους,

και να ζητήσω ακόμη μια φορά "ΣΥΓΓΝΩΜΗ" από όλους.

********************

Εμπειρίες

σκαλισμένες με το λεπίδι του χρόνου...
Από ξύλο ελιάς, αιωνόβιας,
από κορμό βελανιδιάς, υπομονετικής...
ζυμωμένες από χώμα ποτισμένο με αίμα
κι ηλιοκαβουρτισμένο ιδρώτα! 

Εμπειρίες, 
βαθιές αυλακιές,
 ποτάμια ήρεμα, ή αγριεμένα, 
θύελλες απροσδόκητες 
με αστραπές, 
με ξεροβόρια...

Γυναίκες, με την ψυχή στο στόμα,
γυρτές στο καθήκον της ζήσης,
με συγκατάβαση στις προκλήσεις της,
από το μουχλιασμένο ξημέρωμα 
ως το ελπιδοφόρο ηλιοβασίλεμα,
από αντοχή...

Σερνάμενο το βάδισμα,
με ώμους φορτωμένους
και το κεφάλι να βλέπει πάντα ψηλά,

δένοντας την προσευχή
με το άγγιγμα του βραδινού αγέρα
όλων των εποχών,
να στροβιλιστεί η Σκέψη και η Πίστη,
 μέχρι που να φτάσει 
στην παλάμη του Δημιουργού
υπογράφοντας 
το συμβόλαιο της μακρύχρονης ζωής...

Υιώτα Στρατή.



9 σχόλια:

Άρης Άλμπης είπε...

Δίκαιος ύμνος για τις γυναίκες που κράτησαν όρθια την οικογένεια και την Πατρίδα, αντέχοντας τις κακουχίες, την ανέχεια, τους πολέμους.
Ανάγλυφοι οι στίχοι σου, Υιώτα, σαν τα σημάδια τού χρόνου πάνω στα πρόσωπά τους.

χρυσάνθη είπε...

Εκφράστηκες τόσο παραστατικά Υιώτα μου που αν κάποιος δει ξεχωριστά το ποίημα και τις φωτό ,μπερδεύεται πιό προηγείται . Σε λίγους στίχους ζωγράφισες αυτά τα γεμάτα εμπειρίες αυλακωμένα πρόσωπα . Αυτά τα πρόσωπα τα φορτωμένα με τη σοφία της ζωής, μιας ζωής καραβοτσακισμένης από ευθύνες ,φτώχεια και κακουχίες . Συγκλονιστικές φωτογραφίες . Δεν θα μπορούσαν να μη σε εμπνεύσουν . Τις κοιτάω και με μαγνητίζουν . Εκεί που θα σταθώ περισσότερο όμως είναι το βλέμμα τους .
Γεμάτο γλυκύτητα , στοικότητα αλλά και ευγνωμοσύνη για το θείο δώρο της ζωής !
Με αγάπη και εκτίμηση
Χρυσάνθη

Κυκλαμίνα είπε...

Συγχωρεμένη, αγαπημένη μου Γιώτα και ΚΥΡΙΩΣ, ΚΥΡΙΑ! ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ, ψυχή τε και σώματι!
Αθώα, λόγω σταθερού εντίμου βίου και λόγω τις δικής σου "εικόνας" που έρχεται να προστεθεί στους ορατούς και αόρατους "χάρτες", στα σώματα άλλων γυναικών. (Νοείς τι νοώ, εύχομαι και οι φίλοι να με νοούν!)
ΧΡΩΣΤΑΩ κι εγώ πολλές ΣΥΓΓΝΩΜΕΣ που σε "μπέρδεψα", προυπήρξαν στην σελίδα μου και τις ζήτησες και το βρήκα λογικό να σε εμπνεύσω στο Τιμής!
Πώς αλλιώς θα γραφόταν οι νέες "καρφωμένες" λέξεις σου;
Κάθε "Λάθος" για ΚΑΛΟ, φιλιά από Βόλο, άστεγη ξανά, μα λίγη σημασία έχει!
Να μου τους φιλήσεις όλους και ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ!
Έχουμε να κάνουμε κι άλλα "ΛΑΘΗ", ηθελημένα αυτή την φορά!

"ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ" την Λαμπρινή, είπμε;
Το ξαναλέμε!
ΑΞΙΑ!έτσι κι αλλιώς και ΚΥΡΙΩΣ ΦΙΛΗ! ΤΡΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΩΖΕΙ!

Αστοριανή είπε...

Αρη μου!
"... Τα σημάδια τού χρόνου"

αφήνουν σε όλους μας τα ίχνη τους...
Αυτες οι φωτογραφίες, όμως, Θεέ μου! ΤΙ ΕΚΦΡΑΣΗ!!!
Αν τύχει κι ενημερωθεί ο "ιδιοκτήτης τους... ας επικοινωνήσει μαζί μου, να δεχτεί το
"συγγμώμη" μου.

Ευχαριστώ που με σκέφτηκες. Χαιρετισμούς και στην τόσο πολυτάλαντη σύζυγο. Υιώτα

Αστοριανή είπε...

... Αυτά τα πρόσωπα τα φορτωμένα με τη σοφία της ζωής, μιας ζωής καραβοτσακισμένης από ευθύνες ,φτώχεια και κακουχίες . Συγκλονιστικές φωτογραφίες .... ΧΡΥΣΑΝΘΗ

Χρυσανθένια μου! Ευχαριστώ.


Γράφεις: ... το βλέμμα τους .
Γεμάτο γλυκύτητα , στοικότητα αλλά και ευγνωμοσύνη για το θείο δώρο της ζωής !

Εκεί διάβαζα -κι ακόμη διαβάζω κάθε φορά που τις επισκέπτομαι- το θαύμα της ζωής...

Εύγε στο δημιουργό-καλλιτέχνη, ως και του Μεγάλου Δημιουργού.

Να είστε όλοι καλά, γλυκειά μου.

Αστοριανή είπε...

... Έχουμε να κάνουμε κι άλλα "ΛΑΘΗ", ηθελημένα αυτή την φορά!

"ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ" την Λαμπρινή,
είπαμε;
Το ξαναλέμε!
ΑΞΙΑ!έτσι κι αλλιώς, και ΚΥΡΙΩΣ ΦΙΛΗ! ΤΡΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΩΖΕΙ! Κατερίνα

Μια φιλική "αλυσίδα",
με αλληλο-εκτίμηση κι αγάπη.

Θα τα ...πούμε σύντομα.

Φιλιά στον Δημήτρη σου και τα παιδιά

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

"Από ξύλο ελιάς, αιωνόβιας,
από κορμό βελανιδιάς, υπομονετικής...
ζυμωμένες από χώμα ποτισμένο με αίμα
κι ηλιοκαβουρτισμένο ιδρώτα"

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αστοριανή είπε...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΕΥΡΥΤΑΝΑ ΙΧΝΗΛΑΤΗ!

Ειναι, τοσο εντυπωσιακές. Δονησαν την καρδιά μου.

Κυκλαμίνα είπε...

Γιώτα... είχες τηλέφωνο... Δες στο Τιμής. Είναι και στην Γέφυρα, αρκεί ν' "ανοίξουν" οι γραμμές.