29 Αυγ 2019

Κ Α Λ Ο Σ Ε Π Τ Ε Μ Β Ρ Η



Καλό Σεπτέμβρη, Φίλες και Φίλοι μου!
Φωτο-σύνθεση Υιώτας, 2018

Δύσκολος, πολύ δύσκολος ο Αύγουστος
για μας, κι από τις δυο πλευρές...... με δάκρια πικρά, με αναμνήσεις άλλες συγκινητικές, άλλες φαρμακερές... 
Αλλά υπάρχουμε, και μάλιστα γεροί κι ευλογημένοι.
Διότι τι άλλο μπορείς να πεις όταν ανοίγεις μια μεγάλη αγκαλιά και τρέχουν τα μικρά αγγελούδια να την σφραγίσουν... ή 
μπορείς και τρέχεις να προφτάσεις μια τίγρη-
πεταλούδα που μπερδεύτηκε στα ανθισμένα κλαδιά της λυγαριάς...
Φωτο-σύνθεση Υιώτας, 2018

Ας είναι ευλογημένος όλος ο κόσμος.
Δυσκολεύομαι να ξετυλίξω μια ιστορία, πόσον μάλλον δύο! ... 
Θα τυπώσω "μια αστραπή" 
μια "ουδέτερη στιγμή ευαισθησίας"...
Συμπεριλαμβάνει
τόσους και τόσους, συγγενείς, φίλους, γνωστούς, κοντινούς και μακρυνούς, που όμως άφησαν μια ασπρόμαυρη εικόνα στα βάθη της μνήμης...

Είναι από το βιβλίο μου:
ΟΙ ΦΩΛΙΕΣ του ΗΛΙΟΥ, έκδοση "Απαναμιά", Αθήνα, 1991
******************************************
(Φωτο-σύνθεση Υιώτας, 2018)
“Ποιητής δεν είναι ο εμπνευσμένος, είναι εκείνος που εμπνέει.”
Πωλ Ελυάρ (1895-1952)
*********************************************************************************
 (Φωτο-σύνθεση Υι'ωτας: Αμυδρή εικόνα του τόπου μου. 1970)

ΓΙΑΤΙ

Η φωνή σου, 
φορτωμένη τα χρώματα του Χτες, εχθρός στην Άνοιξη. 
Των εποχών τους δρόμους ένωσε σε απάτητο σταυροδρόμι
για το αναπάντητο ερώτημα:  ΓΙΑΤΙ;
Τώρα, η κραυγή σου, 
τον φόβο μοιράζεται στων παιδιών τα μάτια
αφού πετροβολούν τον ήλιο με "γιατί"...
Υιοθετεί
τις μανάδες που γέρασαν περιμένοντας φευγάτες θεωρίες
σε  αγκαλιές άδειες.

Αναρωτιέται γιατί
οι ανοιχτές αυλόπορτες τους γειτόνους ξέχασαν...

                      Γιαυτό ανοίγουμε τα παράθυρα, Φίλε,
                      για να διαβαίνουν τα πνεύματα,
                      για να αλαφροπερπατεί ο πόνος.

Η κρύα ανάσα του Θεού στο μέτωπο, στα χείλη, 
είναι για όσους αποδήμησαν αφίλητοι, αλιβάνιστοι.

Την επομένη ημέρα
που η ζεστή ανάσα Του θα αγγίζει 
της μοναξιάς σου τον αυλόγυρο, κράτησε 
ό,ση δύναμη στα δάκχτυλα που γεμίζουν την λευκή σελίδα, 
στη σκέψη μόνο -Ω! αχρείαστη ας είναι- πως κι εμείς, 
τζάκι δίχως καυσόξυλα
θα σε χρειαστούμε...
(Τα Αγγελούδια!  2018)

Καλό σας Μήνα!
Πάντα με την Αγάπη
Υιώτα







12 σχόλια:

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...


Ας είναι ευλογημένος όλος ο κόσμος.
Δυσκολεύομαι να ξετυλίξω μια ιστορία, πόσον μάλλον δύο! ...
Θα τυπώσω "μια αστραπή" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Άρης Άλμπης είπε...

Ανάμεσα στα μικρά αγγελούδια, και μ’ ένα ευαίσθητο φορτίο αναμνήσεων απ’ όλους εκείνους που «άφησαν μια ασπρόμαυρη εικόνα στα βάθη τής μνήμης...», μάς συγκινείς ακόμα μια φορά, Υιώτα ξενιτεμένη μας.
Υιοθετούνται οι μανάδες; Σπαρακτική απόφανση «οι μανάδες που γέρασαν περιμένοντας φευγάτες θεωρίες σε αγκαλιές άδειες»!
Κι αυτοί που αποδήμησαν αφίλητοι...
Και η ανάρτηση διανθισμένη με τις πάντα εντυπωσιακές φωτοσυνθέσεις. Η πρώτη παραπέμπει σε λουλούδια καστανιάς.
Να είστε όλοι καλά, Υιώτα, μικροί, μεγάλοι.
(Τα μηνύματά μου και τα αιτήματα φιλίας στο φέισμπουκ προφανώς δε φτάνουν στο λογαριασμό σου. Κάνε μου εσύ αίτημα φιλίας, ίσως έρθει χωρίς πρόβλημα).

Κυκλαμίνα είπε...

“Ποιητής δεν είναι ο εμπνευσμένος, είναι εκείνος που εμπνέει.”

Συμφωνώ, απόλυτα! (Η ποιητική ζωή του άλλου, είναι που "σπρώχνει" το μολύβι του ποιητή, χωρίς να τον υποτιμούμε, βέβαια!)

ΚΑΛΟΝ ΜΗΝΑ!

Μελαγχολική και συνάμα... ευτυχισμένη σε βρίσκω και εμπνευσμένη και εμπνεόμενη για πολλούς, ισορροπία ψυχής, ζωής και ποίησης, εύχομαι, κ.λ.π. πολλά που ευκόλως εννοούνται, μεταξύ μας.
Δε "σηκώνει" μεγάλη ανάπτυξη αυτή η ανάρτηση, τζιζ!
Υπάρχουν φιλιά και φιλιά!
Φιλιά "αεράτα", καθαρά κι ανέγγιχτα σας στέλνω, νιώθοντας ήδη, πως έφτασαν!

Αστοριανή είπε...

Αγαπημένε αδελφέ του νου και της καρδιάς
Ευχαριστώ για την Επίσκεψη!

Καλό Μήνα, Φιλιά σε όλους σας

Αστοριανή είπε...

'Αρη μου, φίλτατε,
που πάντα με προσέχεις.
Ευχαριστώ θερμά!

Δεν καταφέρνω πολλά με το "Φέϊς"
Θα προσπαθήσω όμως.

Σας φιλώ, με αγάπη

Αστοριανή είπε...

Μελαγχολική και συνάμα... ευτυχισμένη Κατ.

¨οπως λες: Καίει!

Δύο απροσδόκητοι θάνατοι... την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, λες και ο Αύγουστος συλλέγει δάκρυα...

Ευτυχισμένοι, για τα παιδιά μας, ΟΛΑ, (ήρθε και η πρωτοκόρη για το Σαββατο-Κύριακο από Βιρτζίνια...)

Δόξα τω Θεώ, καλά να είμαστε.

Σε/ σας φιλώ,
πάντα με την αγάπη μας

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Να είστε καλά.
Καλό μήνα με αγάπη και ευχές για φωτεινές επόμενες μέρες...

Αστοριανή είπε...

Ευρυτάνα μου,

Ευχαριστώ!

Αστείο... μα χθες γύρισα από το "Πλαινβιού" Χόσπιταλ...

Την Τετάρτη, 11.30, τρελό, ανεξέλεκτο τρεμούλιασμα, όλο το σώμα, κατάφερα να μετρήσω ζάχαρο και πίεση... ήταν εντάξει... 12.15 τηλ στην κόρη μας... πήγαμε, ...και ο πυρρετός 103.5 !! Ποτέ δεν είχα αιστανθεί κάτι παρόμοιο... κάποια ίωση "έβραζε"... Τελικά, μετά από 4 δύσκολες μέρες και νύχτες εκεί που αν και είναι σαν Ξενοδοχείο 5 αστέρων... περιποίηση κλπ... ΜΑ οι άλλοι ασθενείς!!!????? καθόλου ύπνος ...κλπ

Γύρισα σπίτι σοφότερη για το πόσο πολύτιμη είναι η ζωή και ότι πολλοί άνθρωποι δεν το νιώθουν όταν όλα πάνε καλά...

Ευχαριστώ που η σκέψη σου ήταν επίσης πολύτιμη ευχή.
Να είστε κι εσείς όλοι καλά
και να...προσέχετε!

Πάντα με Αγάπη και κατανόηση.
Υιώτα

magda είπε...

Αγαπημένη μου Υιώτα, λυπάμαι, ελπίζω να είσαι απολύτως υγιής τώρα.
Σας στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά και πολλά φιλιά!

Κυκλαμίνα είπε...

Γιώτα μου, όσα φέρνει η στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος! Περαστικά σου! Σιδερένια! Να σε προσέχεις περισσότερο, σε παρακαλάω!

Αστοριανή είπε...

Μάγδα μου, αγαπημένη! Καλόδεχτη η αγκαλιά σου! Ψυχολογικά, τη δέχομαι με συγκίνηση.
...Το 'πράσινο" παράθυρο
που είδες, λίγα χρόνια πριν...
μοιάζει να μένει ερμητικά κλειστό.

...αν και ο Σελινούντας έχει κάνει την καταστροφή που μας έδιωχνε... ΄τωρα η δεύτερη Γη μοιάζει να μην ανοίγει μονοπάτι...
Ας είναι, αρκεί να είμαστε με υγεία.
Σας αγαπάω, και σε σκέπτομαι πάντα με τρυφερή σκέψη.

Αστοριανή είπε...

Έλα Κυκλαμινάκι μου,
ξάγρυπνο να μου στείλεις την αγάπη σου.

Αυτό κι αν ήταν φόβος. Από το ...πουθενά!!!

Ξέχωρα από ΟΛΑ όσα συνέβησαν...
να τρίζουν δόντια, σαγόνια, χέρια... όλο το σώμα!!! Ευτυχώς, το μυαλό "δούλευε" και δεν έγινε...γιαούρτι... όπως φοβήθηκα.

Είμαι καλά, καλύτερα από τον Δημήτρη μάλιστα, που άρχισε εκείνος να ...τρέμει από τον φόβο του!

Σε φιλώ, αγαπημένη Φίλη, χαιρετισμούς και

φιλάκια τρυφερά