10 Οκτ 2018

ΤΑ Χ Ε Λ Ι Δ Ο Ν Ι Α Ε Π Ι Σ Τ Ρ Ε Φ Ο Υ Ν ...


Κυλά ο χρόνος ανεμπόδιστος. Το ρολόι του,

δεν επαναφέρει τα σπασμένα όνειρα. 

Φτεροκοπούν, σαν τρομαγμένα χελιδόνια,

στο βάθος το απύθμενο, στην αγκαλιά 

της νύχτας, της απύθμενης.

Τα χελιδόνια, μόνο στα προσωρινά όνειρα

επιστρέφουν ...

(Φωτο-σύνθεση  Υιώτας. 2017)


Φτεροκοπούν με το βοριά, οι μαργαρίτες. Γνωρίζουν το μέλλον τους. Δεν παύουν, όμως,
να ανθίζουν ξανά και ξανά...
(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2017)


Με τις κακοκαιριές, ζαλίζονται τα δεντρόφυλλα.

Χορεύουν σιγο-ψιθυρίζοντας  τον χορό τον 

ύστατο, ώσπου να γίνουν ένα με τη σάρκα 

της αχόρταγης γης.

( Φωτοσύνθεση Υιώτας. 2017)

Τα κογχύλια, συναθροίστηκαν να μοιραστούν
καλοκαιρινές αναμνήσεις. Άλλες γοητευτικές.
Άλλες άσχημες. Η τύχη δεν ξεχωρίζει...

(Φωτοσύνθεση Υιώτας. 1995)

... Κι όλα αυτά, γιατί τα δυό μας "χελιδόνια" τιτιβίζοντας στην αυλή, γεμίζουν 
τις καρδιές μας
το αναγκαίο οξυγόνο της επομένης μέρας...


                  Τα χελιδόνια

Στην γειτονιά μας
φωλιές δεν χτίζουν τα χελιδόνια.
Τα τιτιβίσματα που ακούς να τρυπούν τα αυτιά μας
έρχονται από το προαύλιο που οργώνουν
τα ξεπεταρούδια.

Σπαθιά τα μάτια τους. Βέλη οι φωνές τους.
Το τρυφερό τους σώμα, λάστιχο γίνεται,
στην ηλιο-φλόγα ψήνεται της άθλησης 
και της πειθαρχίας.

Σας αγαπώ εύπιστα αϊτόπουλα, 
ή
και αθέλητοι γύπες του αύριο. 

Θλίβομαι, με φόβο κρυφό κι ανομολόγητο, 
για τους απρόσμενους κεραυνούς
που ελλοχεύουν 
στον όμορφο κόσμο
που σας φέραμε…

Το ένα από τα ... χελιδόνια μας

...Κι ως έρχεται η "αποκριάτικη" γιορτή του Χάλλογουήν,
μια ακόμη πρόσφατη "φωτο-σύνθεσή μου" με τίτλο:


("Η σπασμένη άρπα" 2018)


  ΞΕΡΩ 
 ότι δεν είμαι "συνεπής" με τις αναρτήσεις, εδώ   
 που αρχίσαμε με τόση όρεξη επικοινωνίας... 
 Ήταν μια άλλη σελίδα που κατά κάποιο τρόπο 
 μας γοήτευσε...  
 Οι δεκαετίες της προηγούμενης δημιουργίας-συμμετοχής   στα ομογενειακά, ... παραμερίστηκε. 
 Μα κι ο κόσμος άλλαξε!  Κυρίαρχος και η απόσταση.
 Είχε αρχίσει η εποχή της "αθέλητης, της οδυνηρής   σιωπής"...  πολλά τα : "και..."
 Εδώ, ήταν η αλλαγή.  Φαινομενική κι αυτή...

  Ξεφυλλίζω τις πρότερες αναρτήσεις, τα "σχόλια", τις         αυθόρμητες στιγμές ευαισθησίας... κι ΕΔΩ αλλάξαμε.
  Κι ΕΔΩ η φρούδα προβολή, με όλες τις γεύσεις...

                                  Προτίμησα
                    Μια σιωπή-ανακεφαλαίωση.

 Κάποτε, είπαμε πολλά...  Κάπου διαπιστώθηκε μια   αδράνια, κάποτε ακόμη και μια κάποια " επίθεση"...
 Έδωσα περισσότερο "βάρος" στις μικρές μου 
          δημιουργίες: τις "Φωτο-συνθέσεις"  μου. 

Ποτέ όμως δεν έπαψα να σας σκέπτομαι!
  Πάντα με την Αγάπη,
  Υιώτα

13 σχόλια:

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Όμορφη η επιστροφή με μια χούφτα εμπνευσμένους υπέροχους στίχους!
Καλό και δημιουργικό φθινόπωρο.

Κική Κωνσταντίνου είπε...

και εμεις σε σκεφτομαστε γλυκια μου
φιλια πολλα

nikol είπε...

Μια επιστροφή με πολλές αποχρώσεις συνθέσεων και λέξεων !! Ξέρεις φίλη μου αυτή είναι η αίσθηση της ελευθερίας !! Τίποτα δεσμευτικό παρά μόνο όταν θέλουμε επικοινωνούμε , άλλωστε η καταγραφή έχει γίνει !!! Σε φιλώ

Αστοριανή είπε...

Πόσο με χαροποιεί και με τιμά αυτή η επικοινωνία, Αγαπητέ μου Ευρυτάνα!
Ήδη ξέρεις πόσο συγκινούμαι
όταν επισκέπτομαι και την δική σου σελίδα, έστω αργοπορημένα... Ανακαλύπτω την πανέμορφη ορεινή πατρίδα, μαζί και άγνωστους για μένα, θρύλους...
Σε ευχαριστώ θερμά. Καλό φθινόπωρο, σε όλους.

Αστοριανή είπε...

Καλό Φθινόπωρο,
Κική μου, με εμπνευσμένες δημιουργίες.

Αστοριανή είπε...

Νικόλ μου!
Σ' ευχαριστώ! Σε παρακολουθώ, όταν είναι εφικτό και στο Φέις, ήδη θα το ξέρεις...
μα τόσος λίγος χρόνος, τόσο λίγος...
Σε φιλώ, μαζί και τις φίλες που μας αγαπούν.

Άρης Άλμπης είπε...

«Πάντα με την Αγάπη».
Αυτή η μικρή φράση εξουδετερώνει τα «και», τις σιωπές, τις όποιες πικρίες, τα πάντα.
Και μένουν στη σκέψη οι ωραίοι στίχοι, οι όμορφες ζωγραφιές, τα ελπιδοφόρα χελιδόνια!
Καλή συνέχεια, Υιώτα.

Paraskevi Lamprini M. είπε...

ε όμορφη φίλη..καλά να είστε κι οι αναρτήσεις δεν χάνονται...

πανέμορφα γράφεις Αστοριανή μου, νάσαι καλά να χαίρεσαι και τα δυο σου χελιδόνια... καλή τους πρόοδο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

άψογες κι οι φώτο, ειδικά οι μαργαρίτες.....λάικ...

χαιρετίσματα... εμείς εδώ... καλά... όλα καλά...

τα λέμε... φίλη...

Κατερίνα δε 'στάπα; είπε...

Παραπονεμένα λόγια, εχουν οι τελευταίες φρασούλες σου και θα μου σκιάξεις τα χελιδονάκια!
Πολλά άλλαξαν, κι άλλα θ' αλλάξουν ακόμα, Γιώτα μου, μα όσοι αγαπηθήκαμε, αγαπηθήκαμε! Αυτό, δεν αλλάζει!
Να μην παραπονιέσαι. Κάθε σπίτι έχει και τα δικά του προβλήματα. Ζεις και πολύ μακριά, δύσκολες οι επικοινωνίες, Μεγάλος κατάσκοπος το ίντερνετ, δεν είναι κι ότι ασφαλέστερο, πια!
Να μην πικραίνεσαι για τις αλλαγές που εντοπίζεις.
Κράτα ζεστή την καρδιά σου για όλους μας και να συνέχισε να ποιείς, εκμεταλλευόμενη τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο!

Τα μέιλ σου, δεν τα διαβάζεις.
Στο ίμποξ δεν απαντάς, ζήτα την βοήθεια της Όλγας, ντε!
Εύχομαι να είστε όλοι σας ΚΑΛΑ και ΚΑΛΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΜΑΣ!

Αστοριανή είπε...

τα ελπιδοφόρα χελιδόνια!

ΑΥΤΑ είναι το οξυγόνο μας, Αγαπητέ μου Αλμπη!

Φιλιά στην σύζυγο,
Με την αγάπη μας

Αστοριανή είπε...

Αστοριανή μου, νάσαι καλά να χαίρεσαι και τα δυο σου χελιδόνια... καλή τους πρόοδο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Λαμπρίτσα μου,
κάπου τα προβλήματα μας πάνε με αργά βήματα...
Ευχαριστώ, καλή μου.

Και πάλι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Αστοριανή είπε...

Κράτα ζεστή την καρδιά σου για όλους μας

Εύχομαι να είστε όλοι σας ΚΑΛΑ και ΚΑΛΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΜΑΣ!
==========

Κατερίνα μου, ... σου τα είπα όλα -σχεδόν- όταν μιλήσαμε...

Κάποια μέρα, θα πάρω τον τεχνικό να μου διορθώσει πολλά κενά...
Ελπίζω.

Φιλιά στους νεονυμφους και ευχές πολλές.
Σας φιλώ

Κυκλαμίνα είπε...

Ευχαριστώ, ξανά, Γιώτα μου!
Ναι, είμαι υπέρ-καλυμμένη! Βρήκα και τα σχόλια, οκ!
Αχ! Αυτοί οι τεχνικοί, οι τυχεροί, που πληρώνονται ακριβά, μόνο από δικιά μας άγνοια, κι όχι για πραγματικά τεχνολογικά θέματα, όπως είναι η δουλειά τους.
Πάλι Καλά, να λες, Γιώτα μου, που "υπάρχουμε" εδώ, σ' ένα χώρο που μόνο οι κατέχοντες βαδίζουν εύκολα κι ακίνδυνα!
Ευτυχώς, "ΦΕΓΓΕΙ" ο ΘΕΟΣ, για όλους, κι ας μην έχουμε "φώτα νυκτός"...
Φιλιά πολλά, τα γνωστά.