20 Μαΐ 2024

 


...λείπει ΜΙΑ 'ΦΕΤΑ ΦΕΓΓΑΡΙ'

για να γίνει η τελευταία

Μαγιάτικη ΠΑΝΣΕΛΗΝΟς ...


                                                 (Φωτογραφία Υιώτας     05-20-24)

***********


Πες μου

Φεγγάρι, γυμνό, αδιάντροπο,
που σεργιανίζεις αινιγματικά
το ξανθό σβήσιμο του Ήλιου,
σκορπίζοντας
αδιάφορα κι εκδικητικά τ΄ ασήμι σου
στους ώμους μου, τους κουρασμένους,

πες μου, γιατί στα νωπά μου μάτια
γιατί σπέρνεις το άκαρδο σκοτάδι,

πες μου,
απόψε, όπου αργοπορείς στο Δρόμο σου,
πόσες Ανοίξεις, τελικά απομένουν
να σε θωρώ
πίσω από της Λεύκας το φλύαρο παραλήρημα,
με δίχως απάντηση στα εύλογα ερωτήματα:

-Γιατί
η μοναξιά να είναι ανυπόφορη,


γιατί
κι εκείνος να μην απαντάει ούτε σ' ένα!

**********************************************

19 Μαΐ 2024

 ... από την "Γιορτή της Μητέρας" ...

Καμαρωτοί και παραγωγικοί !!!

Άραγε είναι αυτός ο λόγος ;




(με το "κινητό" μέσα από το αυτοκίνητο ... κάπου στη στροφή, 

πιο πέρα από το σπίτι μας, στο Γουέστμπερυ, Λονγκ Άϊλαντ = το ...μακρονήσι μας... στη Νέα Υόρκη ...)

11 Μαΐ 2024


                                                        (φωτο-σύνθεση Υιώτας.5/11/24)

                      Ευτυχισμένη Κυριακή, 

                       σε όλες τις Μητέρες. 


Κάθε μέρα, ας στέλνουμε μια σκέψη αγάπης 

και σε 'κείνες που φτερούγησαν ...

Το αξίζουν

*****************************************


                                ΜΑΝΑ

... ΄Επρεπε Μάνα να γινώ, 

ΜΑΝΑ,

για να σε νιώσω!


5 Μαΐ 2024

 Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ 

της ψυχής και της Άνοιξης

(από τις Φωλιές του Ήλιου, σελ. 12 , 1991)

                                                       (Φωτο-σύνθεση: Υιώτας. 2024)

ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Γλυκιά η αναμονή της Άνοιξης.
Σκιρτάει η καρδιά στο μεγαλείο της Ανάστασης.
Της Γης τα ναρκωμένα καρδιοχτύπια ανθίζουν κρόκους, κρίνους,
ομορφιά περίσια, 
παραδείσια.
Η τελειότητα του κύκλου πλήρης στης ζωής τη μεταμόρφωση.
Στο κοιμητήρι, οι σταυροί στολίστηκαν κι οι άγγελοι 
φτερά δανείστηκαν απ΄ της ψυχές της αθανασίας.

Οι ελπίδες, φλόγες κεριών στα οράματα τών θνητών που λύγισαν.

Η Πίστη, βράχος, ν΄ακουμπήσει η έγνοια.

Η Ιερουσαλήμ * 
η επουράνια, σε μυστική ενόραση μας περιμένει.

Άφωνη η συνομιλία με τον Θεό.
"Άνω σχώμεν τας καρδίας ..."

**********************

* (αντιγραφή από Βικι-ταξίδια, μια μικρή ενημέρωση)

Η Ιερουσαλήμ (εβραϊκά: יְרוּשָׁלַיִם, αραβικά: القُدس, αναφέρεται και ως Ιεροσόλυμα) είναι πόλη στο Ισραήλ η οποία βρίσκεται σε ένα υψίπεδο στα όρη της Ιουδαίας, ανάμεσα στη Μεσόγειο και τη Νεκρά Θάλασσα.

Με μία ματιά[επεξεργασία]

Άποψη του Ein Kerem

Ιστορία[επεξεργασία]

Είναι αρχαία πόλη, η οποία αποτελεί ιουδαϊκό, χριστιανικό και ισλαμικό κέντρο θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας. Μετά τη διαίρεση του έθνους του Ισραήλ η Ιερουσαλήμ κατέστη πρωτεύουσα και άγια πόλη των Ισραηλιτών και του νοτίου βασιλείου του Ιούδα. Επίσης στην πόλη αυτή ο βασιλιάς Σολομώντας έχτισε τον μεγαλοπρεπή ιουδαϊκό Ναό ο οποίος καταστράφηκε λίγους αιώνες αργότερα από τους Βαβυλώνιους. Σήμερα σώζεται μόνο ένα τμήμα του τείχους από την περίοδο του Δεύτερου Ναού, το γνωστό «τείχος των δακρύωνή ορθότερα «Δυτικό Τείχος» Η Ιερουσαλήμ είναι μια από τις αρχαιότερες πόλεις της παγκόσμιας ιστορίας. Την ίδρυσαν οι Ιουσιβαιοι το 3.000 π.Χ και την κατέλαβαν οι Καναανίτες το 2000 π.Χ. Το 1400 π.Χ. ήταν υποτελής στον Φαραώ της Αιγύπτου. Το 1000 π.Χ. ο Δαβίδ την έκανε πρωτεύουσα του Ισραηλιτικού έθνους κι αργότερα ο Σολομώντας έχτισε εκεί τον περίφημο ναό του για τη λατρεία του Θεού των Εβραίων, καθιστώντας την και θρησκευτικό κέντρο. Όταν ο Σολομώντας πέθανε και το κράτος του Ισραήλ χωρίστηκε στα δύο, η Ιερουσαλήμ ήταν πρωτεύουσα του βασιλείου του Ιούδα. Η πόλη πέρασε στα χέρια των Βαβυλωνίων το 586 π.Χ. οπότε και καταστράφηκε μαζί με τον ναό του Σολωμόντα. Στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή των Περσών, των Ελλήνων, των Σελευκιδών, των Πτολεμαίων και των Ρωμαίων γνωρίζοντας και άλλες καταστροφές, αλλά πάντοτε αναστηλωνόταν. Στα χρόνια μάλιστα του Αντιόχου Δ΄ του Επιφανούς (175 -164 π.Χ.), η πόλη έλαβε προσωρινά την ονομασία Αντιόχεια. Η πιο μεγάλη καταστροφή έγινε το 70 μ.Χ. από τους Ρωμαίους με αφορμή την επανάσταση των Εβραίων. Η πόλη ξαναχτίστηκε το 134 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό ως νέα πόλη με το όνομα Αιλία Καπιτωλίνα. Στην καταστροφή του 70 μ.Χ. καταστράφηκε και ο δεύτερος ναός της Ιερουσαλήμ, ο οποίος είχε οικοδομηθεί πάνω στα ερείπεια του πρώτου το 516 π.Χ. Μετά τους Ρωμαίους, η πόλη περιήλθε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο Μέγας Κωνσταντίνος της απόδωσε το παλιό της όνομα, έχτισε με τη μητέρα του την Αγία Ελένη το ναό της Ανάστασης στο λόφο του Γολγοθά και τη στόλισε με πολλά μνημεία. Το 637 μ.Χ. κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ οι Άραβες οι οποίοι την έλεγαν Κουντούς Σερίφ, που σημαίνει ιερή πόλη. Οι Άραβες έχτισαν το 691 μ.Χ. πάνω στα ερείπια του δευτέρου ναού της Ιερουσαλήμ ένα περίλαμπρο τζαμί, το Τέμενος του Ομάρ. Το 1099 την πήραν οι Σταυροφόροι, οι οποίοι την έκαναν έδρα του βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Το 1187 την πήραν ξανά οι Άραβες, ενώ αργότερα την πήραν πίσω οι σταυροφόροι του κυπριακού βασιλείου. το 1517 την πήραν οι Τούρκοι και το 1917 οι Βρετανοί, οι οποίοι αποχώρησαν από εκεί όταν άρχισε να γίνεται αντικείμενο σφοδρής διαμάχης μεταξύ των Αράβων και των Εβραίων. Τελικά, το 1947 ένα τμήμα της έγινε εβραϊκό και το άλλο αραβικό, ενώ από το 1967 βρίσκεται υπό πλήρη Ισραηλινή κατοχή, παραβιάζοντας το σχέδιο του ΟΗΕ για το διαχωρισμό της Παλαιστίνης και τις ομόφωνες αποφάσεις του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ για μονομερή αποχώρηση.

4 Μαΐ 2024


                                                        (φωτο-σύνθεση Υιώτας, Μάης.2024)


                Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ    Α Ν Ε Σ Τ Η 

                              Χρόνια Πολλά, Πατρίδα,

                        με ΕΙΡΗΝΗ σ'όλο τον Κόσμο!


Ανάταση 

(Από το βιβλίο μου: Οι Φωλιές του Ήλιου, 1991, σελ. 14)

Το σώμα Σου δεν δύναμαι ν' αγγίξω, Χριστέ μου,

ούτε την λαμπρότητα της Ανόδου Σου, ν' ατενίσω.

Ήλιος ο φωτοστέφανος της θεϊκής Σου υπόστασης.

Κατάματα δεν θωρείται.

Όμως, " πλασμένοι κατ΄εικόνα και ομοίωσιν"

το πνεύμα υμνεί Σε.


Στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ συμμετέχω τραγουδώντας την Αγάπη

με της γης τους φυλαγμένους ψιθύρους.

Στα  κλαδιά της Άνοιξης, την προσδοκία μπόλιασα

χαμόγελα ν΄ανθίσουν στην καρδιά του χειμώνα.


Των λουλουδιών η ανάσα, θυμίαμα στα πόδια Σου.

Ευλόγησε το θρήνο,  τη συγγνώμη, και την μετάνοια,

καθώς καθισμένος στο θρόνο της Αγιοσύνης,

ακούς τα φοβισμένα παιδιά να προσεύχονται .

Άρρηκτο Σύμβολο ευσπλαχνίας ο χιτώνας Σου,

αμαρτήματα τυλίγει.

Τ΄άστρα, τρεμουλιαστές ψυχές στο άπειρο,

καντήλια ανάβουν σε όσους έσβησαν, δίχως να ζήσουν,

σε όσους έζησαν δίχως τη χάρη Σου.

Στους καιρούς της δικής μας ανάτασης,

η ψυχή υπερυψούται.


Τα μάτια που λάτρεψαν τη Γέννηση,

σκοτείνιασαν στη Σταύρωση και την Ταφή,

όμως, θαμπώθηκαν στην Ανάσταση.

Στου νου την ανάταση,

μείνε κοντά μας,

Κύριε!


2 Μαΐ 2024

                                     (Φωτο-σύνθεση Υιώτας: 3 Σταυροί και Ερωδιός, 04-28-24)


ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ

(Πάσχα ΄87. 3ο Βραβείο, σύν 7.000 δραχμές, Δ/μός ΠΕΛ, Δελφοί, 1987.

Σελίδα 25, στο βιβλίο μου: ΟΙ ΦΩΛΙΕΣ του ΗΛΙΟΥ, Αθήνα, 1991

Πρωτοδημοδιεύτηκε ολοσέλιδο στην "ΠΡΩΪΝΗ", ΝΥ)


Σκιαγραφώ την Μορφή σου

με διαμάντια της νύχτας

με αστέρια και φως.


Ψηλαφίζω "τον ήλον",

την ελπίδα αναμένω

και λογίζομαι πως

αν Ερχόσουν απόψε

Φωτεινή Παρουσία,

στα τυφλά μας τα μάτια


θα γινόταν το θαύμα,

ή θα βρίσκαν τον τρόπο

να Σε κάνουν κομμάτια?


**********************************




 

30 Απρ 2024

 


ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!        ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!    



( από το ΦΕΪΣ-ΜΠΟΥΚ, όπου ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Φωτο-συνθέσεις Υιώτας, Απρίλης 30, 2019 )

******************************************************************

  Κ Α Λ Η    Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η 

**********************************************************************************

 
Shared with Public
Public
ΕΚΕΙΝΗ * ΚΙ ΕΣΥ *
(Στην Πολυαγαπημένη Μάγδα
και στον φίλατο αδελφό του νου, Στρατή Π.)
(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. Πάσχα 2019)

ΚΑΠΟΙΟΣ *
Κάποιος -πότε-πότε- πρέπει να βλέπει τον τόπο μου
να μου ανανεώνει τα κρυσταλλιασμένα δάκρυα,
να φορτίζει το μειωμένο οξυγόνο μου, να θροϊζει από την ανηφόρα
τα άγρια χορτάρια στους τάφους των αγαπημένων μου
-εκεί στη δεξιά άκρη της μικρής νεκρόπολης
των ταπεινών...

Πολυταξιδεμένο μου περιστέρι όπου τα φτερουγίσματά σου παραβγαίνουν με του βοριά το σφύριγμα,
τα μάτια σου αντιγράφουν τους κύκλους που σε συνοδεύουν
στην φωλιά της στοργής
για το λαχταριστό άκουσμα των νεογνών που ασταμάτητα τιτιβίζουν
περιμένοντάς σε.

Το ταξίδι δεν είναι πάντοτε εύφορο. Η διαδρομή δεν είναι ακούραστη.
Ούτε κι ακίνδυνη.
Η καρδιά όμως, ματώνει τη σκέψη, μουδιάζει τα δάχτυλα όπου
αντί να καταχωρούν τον έναστρο ουρανό
ή να ιχνογραφούν απάτητες οροσειρές που εναλάσσονται,
κρατούν σφιχτά το τιμόνι ασφαλίζοντας την ροή του νου μη χαθεί
αυτός ο ευλογημένος οίστρος...

...κι ήταν
κάποια άλλη ψυχή -κάπου είκοσι φεγγάρια και πλέον-
που έστριψε θεληματικά στον κατήφορο να με δει-
κι ας ήξερε ότι εκεί δεν ήμουν...

Ρώτησε, κι ακούμπησε τα πέλματα εκεί όπου ίχνη ακόμη υπήρχαν από την άμμο και τη σκόνη που μας κληρονόμησε
η οργή του Σελινούντα*,
προχωρώντας αποφασισμένη τη σκια ή την ψυχή μου να ανταμώσει...
Στο στενό δρομάκι της ανέχειας, το πανύψηλο πεύκο μου την ευλόγησε,
το ημιάνοιχτο πράσινο παραθυρόφυλλο -μαγικό "εργόχειρο"
του πατέρα,
σιωπή της έγνεψε,
με το δεντροπερίβολο να ανθίζει δίφορα για να μου μεταφέρει
την αξέχαστη ευωδιά του
ήδη ενσωματωμένη εδώ, στην άλλη όχθη!

Δυο Φίλοι,
Αυτή
κι Εσύ,
που δέσατε το εύθραυτο νήμα της πρώτης ανάσας μου,
που κάνατε σώμα επιστροφής τα κρυφά μου δάκρυα,
που ζυμώσατε ψωμί Πασχαλιάτικο το μεγάλο κενό της απουσίας μου...

Ευχαριστώ σας, Φίλοι πολύτιμοι, Αναστάσιμοι.
Ίσως κάποτε, να δανειστώ τις πανάγλυκες
εικόνες
από τα μάτια σας.


All reactions:
You and Χριστίνα Κοκοτή
1 comment
Like
Comment
Maria Fasoula
Καλημέρα σας καλή Πρωτομαγιά σε όλους μας να μαστέ όλοι καλά και καλή ανάσταση σε όλους
  • Like
  • Reply    ΕΥχαριστώ θερμά, ΧΡΙΣΤΪΝΑ, και Μαρία. Καλή Ανάσταση. Υιώτα