...μια χούφτα γιασεμιά από την γλάστρα μου
και μια ντάλια που την τσάκισε ο άνεμος,
μου έδωσαν την ευκαιρία
να επικοινωνήσω μαζί σας...
Σκαναρισμένες στιγμές, πιο σύντομες από φωτογραφημένες...
ανάμοικτες με σκέψεις που τριβελίζουν τον νου:
Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΓΙΑΣΕΜΙΩΝ
Τρέμει η άτρωτη
ομορφιά μπρος στης φθοράς την σκέψη.
Λιποθυμούν τα
γιασεμιά. Φιλόδοξες οι ντάλιες.
Άνοιξη και
Φθινόπωρο, υπεροχή και φθόνος.
Κορμοστασιά
ορθόστηθη. Οι αστραπές στο βλέμμα.
Ρόδου χροιά στις παρειές,
στα χείλη παπαρούνες.
Φρεσκο-ανθισμένα
γιασεμιά, ανασαιμιά στον κόρφο…
Εμπρός, ανοιχτός
ορίζοντας. Ο ανήφορος τρομάζει.
Η μοναξιά της ερημιάς,
θεριό στα μονοπάτια.
Άρτεμις, που τα
βέλη της στοχεύουν στην καρδιά σου,
έχει στη γνώση την
φθορά και το βαθύ σκοτάδι.
Στην θέρμη της υπόσχεσης
στο μέλλον να ριζώσει,
βλέπει ουτοπία το
Όραμα. Τα γιασεμιά χλομιάζουν,
ως που να γίνει οδυρμός
του Φθινοπώρου η
ώρα.
**** --- ***
Ηλιόλουστη η σημερινή μέρα
Κι εγώ,
Πάντα με την αγάπη μου,
Υιώτα
