" ΓΙΑΓΙΑ  ΑΝΤΙΓΟΝΗ " 

(.... μια κάποια ώρα θα τα πούμε από κοντά...   

11, και 14 Αυγούστου, 2013)     

                          Εις Μνήμην 

(Από την Ιστοσελίδα μου:  "ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ" = ASTORIANI.BLOGSPOT.COM )

"ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ KΑΡΔΙΑΣ ... "

8 Αυγ 2013

.. .ένας μικρός θάνατος, δεν παύει να είναι θάνατος !

Ένας μικρός θάνατος δεν παύει να είναι θάνατος!

Με ένα αστεράκι-φούλι στην καρδιά, ανέρχεται ...

 Δεν ήταν η ώρα του να δραπετεύσει! κι άλλωστε δεν υπήρχε καλλίτερη γωνιά, ανάμεσα στα βιβλία και τις γλάστρες, με γλυκιά συντροφιά τα άλλα δυο του ομοιόχρωμα αδελφάκια!

 

Ήταν ένα καναρίνι που επέζησε της αδύναμης μάνας του, που καθοδήγησε τα άλλα δύο στο πώς να τρώνε, να δυναμώσουν...
κι όταν άρχιζε το τραγούδι, τα αδέλφια του σιωπούσαν μέχρι που σιγά σιγά άρχισαν κι εκείνα να σιγοντάρουν...
Όνομα δεν είχε! Μόνο άσπρη ουρίτσα, απλά για να ξεχωρίζει η πρωτιά! Ούτε και τα άλλα δύο έχουν όνομα, και θα είναι πολύ δύσκολο τώρα να τα ξεχωρίζω αφού μοιάζουν περισσότερο με σπουργίτια παρά με καναρίνια.

(Θυμάμαι ότι κάπου έχω μια μικρή ιστορία για δυο κατακίτρινα καναρίνια, τότε που ήμουν στο άλλο μας σπίτι, στην Αστόρια. Τραγουδούσαν και ξεσήκωναν τη γειτονιά. 
Έζησαν δέκα χρόνια. (Δεν ξέρω πώς, γέμισε η κοιλίτσα τους λίπος, ... πήρα το ψαλιδάκι κεντήματος, τα εγχείρισα, τα έρραψα, μέχρι που έγινα κι ο γιατρός τους... ως που έγιναν μια χαρά...
Μα αυτή είναι μια τελείως διαφορετική ιστορία.)

Αυτός, ο "ασπρονούρης μας," ήταν καλοφαγάς, ενεργητικός..., περιηγητής για ένα εικοσι-τετράωρο... αφού άνοιξε την αριστερή πορτούλα τους -κάπως σκάλωσε κι έμεινε ανοιχτή- και περιηγήθηκε από κάδρα μέχρι φυτά...
Τον έπιασα με μια απόχη, χτυποκάρδισε για λίγο, δεν μου τραγουδούσε για δυο-τρεις μέρες... μέχρι που ξεθύμωσε.

Στην αρχή του Ιουνίου, όταν τον έβγαλα από το γαλάζιο τους σπίτι, να το φρεσκάρω... πάλι δεν μου μιλούσε! 
Κάποια στιγμή, μάλιστα, γοργοφτερούγησε, κι έπεσε λιπόθυμος πλάι στο κουπάκι με το νερό!!!
Τον άρπαξα, βούτηξα το κεφαλάκι του στο νερό, τινάχτηκε, μετά έβαλα την μυτούλα του... και συνήλθε.

Χθες, όπως τους άλλαξα, παρατήρησα ότι ήταν σαν ...φουσκωμένος διάνος...  Κάτι δεν μου πήγαινε καλά, κι "... έψελνα στον Δημήτρη που μας έχει τρελάνει με τις ανεμιστήρες και το αιρκοντίσιον... ότι αυτός είναι η αιτία να μου κρυώσουν τα πουκλάκια..."
το παρακολουθούσα... το στομάχι του δεν ήταν φυσιολογικό..., 
μετά, ασχολήθηκα με άλλα πράγματα...

Σήμερα το πρωί, ξαπλωμένος ανάσκελα, ζεστούλης ακόμη... μα ο μικρούλης μας ένοικος είχε πετάξει!

Δεν θα συνεχίσω, Φίλες και Φίλοι μου.
Τον τίμησα όπως με αγάπησε...
κι επαναλαμβάνω: Ευτυχώς που έχω τα άλλα δύο ... τα αβάπτιστα! Θα τους δέσω μια διαφορετική κλωστή, για να τους ξεχωρίζω...
Την καληνύχτα μου, γι΄απόψε,
μαζί με την αγάπη μου.
Υιώτα

***************************************************** 

 (Αναρτήθηκε από την Αστοριανή στις 5:36 μ.μ.  

Σημείωση: Ακολουθούν αγαπημένα σχόλια, που θα τα διαβάσετε όταν "μπήτε" στην " Αστοριανή ..."

18 σχόλια:

 ΕΔΩ,  ΜΟΝΟ 

αυτό που ακολουθεί: 

Στη μνήμη της. Άξιζε!

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Πόσο "μέσα" με έβαλες!
Είναι η μαγεία της γραφής σου!
Λυπάμαι για τον ένοικο αλλά ευτυχώς έχεις τα άλλα δυο!

Στον Δημήτρη χαιρετισμούς από το λιμάνι.

Υιώτα μου αγαπημένη μια αγκαλιά!

Κυριακή, Αυγούστου 11, 2013 12:23:00 π.μ. 

Αστοριανή είπε...

Αντιγόνη μου γλυκιά,
μια κάποια ώρα
θα τα πούμε από κοντά...
είναι εκείνα που γράφονται
κι εκείνα που λέγονται,
ή κάπως έτσι...
Πάντα με την αγάπη μου,
Φιλιά στα κορίτσια,
Υιώτα

Τετάρτη, Αυγούστου 14, 2013 2:57:00 μ.μ. 

Αστοριανή, ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ και... ΥΠΝΟΣ ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ

 Ξαγρυπνώντας ...

Ευχαριστώ, Λαμπρίτσα μου

Πέμπτη 14 Απριλίου 2016

Αστοριανή, ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ και... ΥΠΝΟΣ ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ

ΠΗΓΗ!!   http://astoriani.blogspot.gr/2016/04/blog-post_13.html

13 Απρ 2016

ΥΠΝΟΣ ΑΝΑΛΓΗΤΟΣ

(Φωτ.-σύνθεση Υιώτας.2016)

Ύπνος ανάλγητος

Με το φεγγάρι παραμάσχαλα κι ένα ζευγάρι άπτερα σανδάλια, ανηφορίζω στου ουρανού τα σύννεφα 

να συναντήσω το ξεκίνημα της νύχτας. 

Δίχως ανάσα διάβηκε η μέρα μου.

Δίχως ανάσα κι η καρδιά.

Το στοργικό κρεββάτι, κρύα αγκαλιά, ανέραστη. 

Ο ύπνος, εχθρός ανάλγητος στις θύμησες.

Πέτρα ασήκωτη η φυγή. Οι δρόμοι έκλεισαν.

Ο ωκεανός τόσο κοντά και τόσο μακριά μου.

Η όχθη αδιαπέραστη.

Χρώματα οδηγούν μια ταραγμένη άνοιξη. 

Τα όνειρα ασυνόδευτα. Αδόκιμες οι ώρες.

Η νιότη, αδιάκριτα ζει τον δικό της κώδικα.

Λιθοβολεί τον ήλιο. Αιμορραγούν τα οράματα.

Φθονώ την άγνοια της. Σφίγγει ο πόνος στην ψυχή. Στεγνώσανε τα μάτια. 

 Άνυδροι δρόμοι οι ποταμοί.

Τα όρη, μαραμένα. Στέρφη η πηγή. Βογγάει η Γη.

Κι ο λογισμός; 

Τρελό χαρτί στην δίνη του αγέρα.

Φέρτε μου λυγερόκορμες, άλικες παπαρούνες. 

Να είναι το όπιο πολύ. Να λιγοστέψει η θλίψη.

*****************************************

Φίλες και Φίλοι μου,

Σας φιλώ πάντα με Αγάπη.

Υιώτα

...........................

Η υπέροχη Γιώτα Σπανού - Στρατή, εδώ, για σας!!!! 

Απόλαυση η ποίησή της

Τέλειες οι φώτο της! 

 ... Στο δρόμο, για την Γενέτειρα μου 

                                                          (Αύγουστος, 15, 2023)

Φίλες και Φίλοι μου, όλοι αγαπημένοι, τούτη η ανάρτηση είναι μία από τις αρκετές που διάλεξε το "ΦΕΙΣ"

-πιθανόν να επανορθώσει ... τον περιορισμό

που μου έβαλε στα αμέτρητα -ομολογώ- "λάϊκς" και "σσέαρ"

που το φόρτωνα, κατά την περιοδο των πρόσφατων ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ, σε υλικό που αφορούσε (γενικά και ιστορικά) την Χώρα-Πατρίδα μου-Γενέτειρά μου!!!

ΔΕΝ παραπονέθηκα, διότι εκείνο μας παρέχει τον χώρο, αλλά τώρα, όλα είναι καλά ...

===================================

Διάλεξα, λοιπόν, την ανάρτηση που έβαλα , 2 χρόνια πριν ... :

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Τίτλος:

"ΜΙΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ που έγκριση δεν πήρα ...."

-----------------------------------------------

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : ΑΙΓΙΟ-ΑΙΓΙΑΛΕΙΑ !! 07/09/2022 Όρμος Αιγίου

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας με σκάφη τύπου Laser 4.7.

Φίλες και Φίλοι μου

ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ στην ιστοσελίδα μου :

ASTORIANI.BLOGSPOT.COM θα δείτε την υπέροχη φωτογραφία που με κατασυγκίνησε κι έγραψα ό,τι πιο κάτω ακολουθεί ***** !! ****

- και για την οποία αγωνίζομαι από χθες, μα το "Φέις" ΔΕΝ με διευκολύνει να την "τυπώσει")

**********************************************************************

ΠΑΤΡΙΔΑ μου

Θάμβος, χτυποκάρδι, περηφάνεια ! Πατρίδα! Η καρδιά χοροπήδησε τούτη τη νύχτα

που δεν λέει να διώξει τα νοτισμένα σύννεφα,

χαιρετίσματα να στείλω με την κοιμισμένη σελήνη!

**************************

Παλμοί καρδιάς (από μία πρόσφατη φωτογραφία , στο λιμάνι του Αιγίου, κατά τον επίσημο Διαγωνισμό Ιστιοπολοϊας!)

'Ανθισε ο κόλπος λευκά χρυσάνθεμα!

Φτερούγες γλάρων που βουτούν

στο άγιο θαλασσί της Αιγιάλειας.

Τεράστια ή αγκάλη σου, Πατρίδα μου,

θαύμα αληθινό, όνειρο άσωστο.

Οδυνηρή η έλλειψη. Η απόσταση, βρόγχος!

Αγγίζοντας τον φλοίσβο στα χείλη του Ατλαντικού,

στην Άλλη Όχθη,

φιλί σου στέλνω,

από καρδιά βαθιά τραυματισμένη,

κι όμως Περήφανη.

Εύγε!

και πάλι Εύγε σου, Πατρίδα Εύδια,

Γη της Αρχαίας Ελίκης,

Χώμα αγαπημένο.

Άγιο!

Υιώτα Σπανού Στρατή,

Westbury, ΝΥ

ASTORIANI.BLOGSPOT.COM

All reactions:

12You, Katerina Pitta, Gabriel Panagiosoulis and 9 others

12 comments

1 shares

Share