9 Οκτ 2011

ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ!!! της Ιουστίνης Φραγούλη-Αργυρού

(Φωτογραφία, από το αρχείο της "Αστοριανής")(Φωτογραφία από την δημοσίευση του Εκδοτικού Οίκου: ΨΥΧΟΓΙΟΣ) "ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ"
".... Ερωτας στο Παγκράτι
(γράφει η Ιουστίνη και
με την ...ψυχή στο στόμα... λόγω τεχνικής απειρίας... καταφέρνω,
Φίλες και Φίλοι αγαπημένοι,
να σας δώσω λίγη ...γεύση, που όμως μπορείτε να την έχετε ολόκληρη... στην ιστοσελίδα της!!!)
"....Η παρουσίαση της Αθήνας δεν ήταν μέσα στις αρχικές προθέσεις μου! Οργανώθηκε μόνο γιά να σμίξω με τα αγαπημένα πρόσωπα, την ευρύτερη οικογένειά μου και τους φίλους μου! Για να επικοινωνήσω το βιβλίο μου με τους πρώτους αγαπητικούς αποδέκτες.
---------------------
----------------------------------
Συγκινημένη νιώθω και γιά την παρουσία συναδέλφων συγγραφέων, η λατρεμένη των αναγνωστών Λένα Μαντά
ήρθε με το Γιώργο της από τα πέρατα της Αττικής,
η Πασχαλία που βγήκε με το δικό της νέο μυθιστόρημα «Τα Ρόδα της Σιωπής» ήταν παρούσα, η Γιώτα η Στρατή
είχε στείλει τη φίλη της ( ...Χριστίνα Αγρογιάννη-Κανελλοπούλου), την ποιήτρια με το απίστευτο ταμπεραμέντο (...και με २० μυρωδάτα κίτρινα και λευκά τριαντάφυλλα που θα τα δείτε σε αρκετές φωτογραφίες να ομορφαίνουν το τραπέζι, στο μπλογκ της Ιουστίνης),
η Μαίρη Σάββα ήρθε με τα παραμύθια της... Αναπάντεχη ήταν η εμφάνιση των συναδέλφων δημοσιογράφων ...κ.λπ.
Από την δημοσίευση δε του Εκδοτικού ΟΙΚΟΥ: ΨΥΧΟΓΙΟΣ, αντιγράφω:
Τιμή Πώλησης: 17,70 €
Κατηγορία: ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Kωδικός Καταλόγου: 10643
Ημ. Έκδοσης: 09/2011
Ηλικιακή Ομάδα: ΕΝΗΛΙΚΕΣ
ISBN: 978-960-496-268-6
Σελίδες: 440
(Η ιστορία εν συντομία:)
Μια μεγαλοαστική οικογένεια από την Ίμερα του Πόντου, έπειτα από τη γενοκτονία του 1916, βρίσκει καταφύγιο σε ένα ορεινό χωριό της Πέλλας. Ο ένας γιος, ο Αριστοτέλης Αγριππίδης, ξενιτεύεται για σπουδές στην Αμερική και πλουτίζει με τα ματωμένα λεφτά της ποτοαπαγόρευσης. Επιστρέφει στο Μικροδέντρι της μετανάστευσης και γίνεται ο ευπατρίδης που κτίζει την εκκλησιά και το σχολείο. Εκεί θα φτάσει ως πρωτοδιόριστη δασκάλα στα τέλη του ’70 η Αμαλία Αναγνώστου, με τη φλόγα στα μάτια και το πάθος να μεταλαμπαδεύσει τη γνώση στα παιδιά μιας κλειστής αγροτικής κοινωνίας. Ο έρωτας σημαδεύει την Αμαλία με το τόξο του επίγονου Αριστοτέλη Αγριππίδη. Μα είναι γεμάτος σκιές και μυστικά. Η ομίχλη απλώνεται στο Μικροδέντρι όπως οι κρυφές ιστορίες των ανθρώπων του χωριού. Τα γάργαρα νερά του ποταμού γίνονται η ευλογία και η κατάρα του τόπου...
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που διατρέχει τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής ιστορίας του εικοστού αιώνα αποτολμώντας να ρίξει φως στην ομίχλη"

Φίλες και Φίλοι, αγαπημένοι,
Οι λογοτέχνες του εξωτερικού, αγνοούνται συστηματικά από τους αντίστοιχους της Ελλάδος! Μία αδιαφορία κι ένας άκρατος εγωϊσμός διέπει την συμπεριφορά τους! Πρέπει να έχεις "μπάρμπα στην Κ...υβέρνηση", στους εκδοτικούς οίκους, στο εκεβί(!).... τώρα, μάλιστα, ίσως στους "διαμαρτυρόμενους, στους κουκουλοφόρους, στους ...ξάγρυπνους, στους ... πλακατζίδες... και βάλε!
Η Ιουστίνη μας, κινείται και ταξιδεύει, διότι ΜΠΟΡΕΙ!
Η μόρφωση, το ταλέντο, το οξυδερκές μυαλό, το οικογενειακό περιβάλλον, οι γνωριμίες που κρατά με καθαρή ματιά, καρδιά, και αγάπη, την κάνουν δημοφιλή και άξια τόσο στην Δημοσιογραφία όσο και στην συγγραφική της Τέχνη!
Μια λαμπερή πανσέληνος, που χαμογελούσε για μέρες μαζί με τον ήλιο, θα της δώσει τα χαιρετίσματα και την αγάπη, όπου κι αν είναι!

Εύγε, Ιουστίνη μας, και να έχεις πάντα επιτυχίες στην ζωή σου!
Με την εκτίμηση και την αγάπη μας,
Υιώτα Στρατή, ΝΥ

1 Οκτ 2011

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!! ...ανασαίνουμε ...δροσερή λιακάδα...

...ένας "παρτ-τάϊμ" ήλιος ζεσταίνει τις άδοξες ώρες μας! Οι ψηλόκορμες κίτρινες μαργαρίτες μας, ενοχλητικά περίεργες, ακουμπούν και γέρνουν στον άσπρο, πλαστικό φράχτη που χωρίζει το ορόσημο με τον Ιταλό γείτονα, σκορπούν τα πέταλα τους που τα "μαδάει" ο αγριωπός αγέρας στην τσιμεντένια αυλή τους, βάζοντας σε ...δύσκολη θέση την γυναίκα του να τα σκουπίζει, ως και το σκυλάκι τους να τα κυνηγάει γαυγίζοντας τα... κι εγώ, μέσα από το παράθυρο μας, τις καμαρώνω κυριολεκτικά και για το μπόϊ τους και για την ανθοφορίας τους... ίσως -του χρόνου, σκέπτομαι- να φυτέψω και σ' άλλα βολικά μέρη του κήπου... μια ομορφιά που δεν ζητά περισσότερο από μπόλικο νερό... και, φέτος, δόξα τον γεραμπή (!) είχαμε μπόλικο.

Το μοναδικό λεμόνι της ...χρονιάς, άντεξε μέχρι την γνωστή θύελλα "Αϊρίν" όπου το τίναξε στο σανιδένιο μπαλκόνι μας -που καλοδέχεται στις ζεστές μέρες τις γλάστρες μου... κι είναι σχεδόν καιρός ν' αρχίσει η μεταφορά τους εντός...!!!- ...ήταν η δική του στιγμή να φιγουράρει με το τρυφερό, μοσχομυριστό του δέρμα και με κάμποσα λεμονόφυλλα στην σελίδα μας...

Φίλες και Φίλοι, αγαπημένοι όλοι σας,

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που μου αφιερώσατε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας, στην προηγούμενη ανάρτηση! Είναι πολύ σημαντικό, για μένα! Δεν κατάφερα να σας απαντήσω, και σκέφτηκα ότι έπρεπε να σας πω το "τυπικό : ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ", με όλη μου την καρδιά!

Αυτά, για σήμερα, πάντα με την αγάπη μου,

Υιώτα



24 Σεπ 2011

...αργά-αργά αλλά σταθερά, ανασαίνουμε ...

...Φίλες και Φίλοι μου, αγαπημένοι,
δεν ξέρω αν πιστεύετε στα ...όνειρα ή στο "μάτι"... ή και στα δυο... κι αν τα σημάδια σας προτρέπουν σε κάτι παράξενο,... μα αυτή η θεομηνία της 28ης Αυγούστου, άφησε τόσο δυνατά και πολυέξοδα τραύματα... που τώρα ανασαίνουμε -όπως λένε- κάπως καλύτερα! Στα σύντομα θα σας τα αναφέρω, κι αυτό διότι: φίλες καλές μου τηλεφώνησαν γιατί άργησα να επανέλθω στον Τουλούζ (!!!)... κι αν είμαστε καλά...
Λοιπόν, τώρα είναι σχεδόν όλα καλά:
Ο Τζέημς, απλώνει τα χεράκια γι' αγκαλιές...

ο Τουλούζ, τώρα είναι κάπως περιορισμένος διότι δεν γίνεται να στριφογυρίζει στα πόδια των... εργατών που διορθώνουν μια γωνία ολόκληρη μέσα στο σπίτι της ...οδού των λωτών που χάλασε την επομένη η ..."Αϊρήν"!!! Η δε χαριτωμένη ιστορία του (!!!) σύντομα θα... επιπλεύσει.

Ο Δημήτρης καλμάρισε το... άγχος του (;!)... οι ζαλάδες, λιγόστεψαν...
κι εγώ;
Προσπαθώ ακόμη να διαβάσω το "σημάδι" του ηλίανθου, πιο πάνω...
και
να "βλέπω" μόνο την λαμπεράδα του "άλλου ήλιου"... που ακολουθεί.

( Το όνειρο; Εφιαλτικό, μέχρι που μ' έσκασε! "Ξέχασέ το" λένε... μα έλα που η προαίσθηση δεν με "γέλασε!"). Κοιτάζω αισιόδοξα στο επόμενο λεπτό και σκέπτομαι ότι μπορούσε να ήταν και... χειρότερα. Μοιάζουν όλα "αινιγματικά" ...μα δεν θέλω να σας κουράζω...
Θύελλα ήταν και πέρασε! 'Αλλη παρόμοια να μην ακολουθήσει!
Την επομένη εβδομάδα ελπίζω να έχω πιο ευχάριστα νέα!
Μέχρι τότε,
Καλή Κυριακή, σε όλους σας।
Πάντα με αγάπη,
Υιώτα