" Α Σ Τ Ο Ρ Ι Α Ν Η " Συγγνώμη! Λ Α Θ Ο Σ αθέλητο

   "ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ"

¨       ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ KΑΡΔΙΑΣ...

Επίγουσα Διόρθωση: 

                                                                      Υιώτα

ΛΑΘΟΣ ΑΘΕΛΗΤΟ!

Φίλες και Φίλοι μου, Καλή Χρονιά, Καλό μήνα!

Συμβαίνουν κι αυτά! 

Στην προηγούμενη 

ανάρτηση, η ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ, έκανε ένα αθέλητο ΛΑΘΟΣ: Αφιέρωσε τις πανέμορφες, εκφραστικές φωτογραφίες... σε με τον τίτλο "Εμπειρίες", σε άλλο δημιουργό!!!:

( 5 Φεβρουαρίου, 2018 )

Ε Μ Π Ε Ι Ρ Ι Ε Σ . . .

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ : 

η απίστευτη συλλογή 

της Κατερίνας μαςΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

(Ο τίτλος, της Κατερίνας.

Το ποίημα, της Υιώτας. Φεβρουάριος 2018)

**********************************************************************************************************************

Φίλες και Φίλοι μου, Καλή Χρονιά.


                    ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ!  

σε σας, 

στον  δημιουργό τους, στην Κατερίνα!


                  Λ Α Θ Ο Σ   αθέλητο!


Όταν τις είδα, στο ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ που τις έβαλε η 

"Κατερίνα", έμεινα άφωνη!

Η εκφραστικότητα τους, ιδίως στις ασπρό-μαυρες,

άγγιξε νου και καρδιά, εκφράστηκα με ένα ποίημα..

κι αμέσως τις "παρουσίασα" στην ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ !!

ΛΑΘΟΣ μου! 

Σχολαστική, συνήθως πολύ προσεκτική... δεν έδωσα δεύτερη σκέψη.

Η προηγούμενη ανάρτηση, με ημερομηνία 5η του Φλεβάρη... θα σας εξηγήσει ίσως καλύτερα... 

Επιτρέψατέ μου να παρουσιάσω πάλι το ποίημά μου 

                                                  "Εμπειρίες",

να το αφιερώσω στον άγνωστο για μένα υπέροχο

φωτογράφο-δημιουργό τους,

στις ΓΥΝΑΙΚΕΣ που δάνεισαν το πρόσωπό τους,

και να ζητήσω ακόμη μια φορά "ΣΥΓΓΝΩΜΗ" από όλους.

********************

Εμπειρίες

σκαλισμένες με το λεπίδι του χρόνου...

Από ξύλο ελιάς, αιωνόβιας,

από κορμό βελανιδιάς, υπομονετικής...

ζυμωμένες από χώμα ποτισμένο με αίμα

κι ηλιοκαβουρτισμένο ιδρώτα! 

Εμπειρίες, 

βαθιές αυλακιές,

 ποτάμια ήρεμα, ή αγριεμένα, 

θύελλες απροσδόκητες 

με αστραπές, 

με ξεροβόρια...

Γυναίκες, με την ψυχή στο στόμα,

γυρτές στο καθήκον της ζήσης,

με συγκατάβαση στις προκλήσεις της,

από το μουχλιασμένο ξημέρωμα 

ως το ελπιδοφόρο ηλιοβασίλεμα,

από αντοχή...

Σερνάμενο το βάδισμα,

με ώμους φορτωμένους

και το κεφάλι να βλέπει πάντα ψηλά,

δένοντας την προσευχή

με το άγγιγμα του βραδινού αγέρα

όλων των εποχών,

να στροβιλιστεί η Σκέψη και η Πίστη,

 μέχρι που να φτάσει 

στην παλάμη του Δημιουργού

υπογράφοντας 

το συμβόλαιο της μακρύχρονης ζωής...

Υιώτα Στρατή.

Ε Μ Π Ε Ι Ρ Ι Ε Σ . . .

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ : 

η απίστευτη συλλογή 

της Κατερίνας μαςΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

(Ο τίτλος, της Κατερίνας.

Το ποίημα της Υιώτας. Φεβρουάριος 2018)

Εμπειρίες

σκαλισμένες με το λεπίδι του χρόνου...

Από ξύλο ελιάς, αιωνόβιας,

από κορμό βελανιδιάς, υπομονετικής...

ζυμωμένες από χώμα ποτισμένο με αίμα

κι

ηλιοκαβουρτισμένο ιδρώτα! 

Εμπειρίες, 

βαθιές αυλακιές,

 ποτάμια ήρεμα, ή αγριεμένα, 

θύελλες απροσδόκητες 

με αστραπές, 

ξεροβόρια...

Γυναίκες, με την ψυχή στο στόμα,

γυρτές στο καθήκον της ζήσης,

με συγκατάβαση στις προκλήσεις της,

από το μουχλιασμένο ξημέρωμα 

ως το ελπιδοφόρο ηλιοβασίλεμα,

από αντοχή...

Σερνάμενο το βάδισμα,

 με ώμους φορτωμένους

και το κεφάλι να βλέπει πάντα ψηλά,

δένοντας την προσευχή

με το άγγιγμα του βραδινού αγέρα

όλων των εποχών,

να στροβηλιστεί η Σκέψη και η Πίστη,

 μέχρι που να φτάσει 

στην παλάμη του Δημιουργού

υπογράφοντας 

ο συμβόλαιο της μακρύχρονης ζωής...

*********** 

*********** (Αντιγραφή από την ανάρτηση της Βολιώτισσας Κατερίνας Παπαθεοδώρου )

Υιώτα, Δεν είναι ρυτίδες!!! Εμπειρίες είναι!!!

Φωτογραφίες Μνήμες Παράδοση

16 Ιανουαρίου 2017 · 

Δεν είναι ρυτίδες!!! Εμπειρίες είναι!!!

Πώς να μη σταθείς, πως να μην κοιτάξεις αυτές τις γυναίκες?
Πώς να μην αναρωτηθείς τι δυσκολίες είχαν στη ζωή τους?
Πώς!!!  ...

Δείτε περισσότερα

πηγή: Φωτογραφίες Μνήμες Παράδοση

... " Λ Ι Γ Ε Σ Γ Ρ Α Μ Μ Ε Σ ... Ε Τ Σ Ι " ... Κ Α Λ Ο Τ Α Ξ Ι Δ Ο Λαμπρίτσα μου ...

(Σχέδιο Υιώτας,  Ιανουάριος, 2018)

"... λίγες γραμμές ... έτσι..."

το ατίμητο Δώρο

της Λαμπρινής Τσούρκα

(Από το βιβλίο της Λαμπρινής Τσούρκα, Αθήνα.

Φωτογραφία της δημοσιογράφου-συγγραφέα:

 Κατερίνας Παπαθεοδώρου, σε ακροθαλασσιά  Βόλου. )

Πανέμορφες, εύγλωττες φωτογραφίες-εκλογή τής "Λαμπρίτσας" μας, συνοδεύουν την ποιητική έμπνευσή της.

Διάχυτη η τρυφερότητα, εύλογες οι απορίες, 

όλο και κάπου θα συναντηθούν τα συναισθήματα ... 

Είναι η πρώτη ποιητική της συλλογή

κι εύχομαι τα  λευκά μου πλεούμενα 

να μεταφέρουν το ανεξάντλητο φορτίο της σκέψης της

σε πολλά  απάνεμα λιμάνια... 

Γράφει:

"... ακούω τον ήχο της θάλασσας 

ή τον ήχο της ψυχής μου;

ή

τον ήχο της ψυχής σου,

σε μια αναζήτηση δίχως τελειωμό;

Πότε θα σε καταλάβω;"

Πολυτάλαντη, με συχνά μυστηριώδη γραφή, έχει τις

φωτογραφίες της να συμπληρώνουν ό,τι διστάζει

να μας πει ...

Συχνά "βλέπω" τα δάχτυλά της να τρέχουν στα πλήκτρα 

του πιάνου ή του ακορντεόν, πιο συχνά ακούω

νέους και γνώριμους μουσικούς ήχους,

 από τα μικρά της βίντεο...

Δεν είναι μόνο κληρονομιά από την μητέρα της...

Η Λαμπρινή μας διδάσκεται, και διδάσκει τις τρυφερές καρδιές των μαθητών της νότες, ήχους, έμπνευση...

Λαμπρίτσα μου, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πολύ

για το πρωτοχρονιάτικο δώρο σου.

Δέξου κάτι κι από μένα.

Καλοτάξιδο!

Καλή Χρονιά να έχετε.  Γιώτα και Δημήτρης, (Λονγκ  Άϊλαντ (το ...μακρονήσι μου...), ΝΥ