χαμογελάει η ντάλια... μαζί μου, στα χαιρετίσματα! μα η ασταμάτητη βροχή μετέτρεψε σε... ποτάμι το δρόμο μας... Καλό, για να ποτίζει εκεί που... δεν προφταίνουμε... Ταυτόχρονα,
ετοιμάζοντας το ψάρι που μας έφερε ο Νικ (ο ... σικελιάνος γείτονας, που δεν νοιάζεται για τον καιρό όταν αποφασίζει να πάει για ψάρεμα κατά τα μεσάνυχτα...!!! ... είναι -βλέπετε- κι η εποχή για τα μεγάλα ψάρια... σταθερός πελάτης του, βέβαια, εμείς... που ποιος τα καθαρίζει, παρακαλώ;... καλά η...συνταγή, μα το καθάρισμα; τί να πεις; ο Δημητράκης μας μόνο να τα τρώει είναι...)
εν τω μεταξύ, έξω, πίσω στη χαμηλή βεράντα, η ...ρολογιά μου, μετά από τόσα χρόνια, φέτος έβγαλε τα... φρούτα της (κάπου διάβασα ότι τρώγονται!!! μα δεν θα τα δοκιμάσω, πιστέψτε με...)
ενώ
ο υβίσκος μου, ακόμη ανθίζει μεγαλόπρεπα στη μπροστινή βεραντούλα μας,
(διπλή όψη: πώς λέγαμε; "ανφάς"
και..."προφίλ" )
με μια πρωτιά, για φέτος:
το σαρκοβόρο "φιδάκι" έβγαλε ένα πανέμορφο "αστέρι" που δοκιμάζει όλων των ειδών τα ...έντομα!!!
Άλλη φορά, ...άλλες φωτογραφίες!
Αυτά, για τώρα,
Φίλες και Φίλοι μου,
το ψάρι
μοσχοβολάει
στο φούρνο,
είστε όλοι καλεσμένοι ...
Πάντα με αγάπη
Υιώτα
ΥΓ.: ...άλλη ανάρτηση ετοίμαζα, (από την 31η του Οκτώβρη, για το Χάλογουήν,
με αράχνες και ...ζόμπις...) άλλα μου "έβγαζε" το κομπιούτερ... μα θα ...προσπαθήσω, έστω και καθυστερημένα... το μάτι δεν χορταίνει... Θα τα πούμε, λοιπόν, Υιώτα