...ΑΣΠΡΑ ΠΑΝΙΑ... Η "ΑΡΓΩ'" της Αρχαίας Ελίκης...

{Φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2017. "Πλεούμενο της Αφροδίτης")

Η ΕΛΙΚΗ, αρχόντισσα της Αρχαίας Ελίκης, κοντά στην εκβολή του Σελινούντα, της Αιγιαλείας (Αίγιο), στην Αχαϊα, κάποτε είχε λατρευτικό τόπο για την θεά Αφροδίτη στον κόλπο -που τώρα είναι σκεπασμένος με πέτρες και χώματα που κύλησαν από τον Χελμό κ.λ.π. -.
Με τον καταστρεπτικό σεισμό του  373 π.Χ. (βλέπετε και το βιβλίο μου: "Ο καταποντισμός της Αρχαίας Ελίκης")

ο θρύλος είναι ζωηρός στον αρχαιολογικό κόσμο -μερικοί έχουν γράψει ότι μπορεί να είναι και η Ατλαντίδα...

 μα ζωηρότερος στη καρδιά μου. 

 "Γεννήθηκα στην οροφή της Αρχαίας Ελίκης" ... έχω γράψει σε ένα από τα τελευταία βιβλία μου...  
Εκτός από τις ιστορικές-ποιητικές εργασίες μου, 
οι φωτο-συνθέσεις μου έχουν αρκετό υλικό με φανταστικές εικόνες από τον "κήπο" της Ελίκειας θεάς Αφροδίτης... Κατά το δυνατόν, φυσικά, τις ώρες της έμπνευσης και της... δημιουργικής μοναξιάς, εδώ στη "μακρονήσσο" της Νέας Υόρκης.

Με το ιντερνετικό "πέρα-δώθε", η Φίλη Κατερίνα, από το Βόλο, με την δική τους αρχαία "Αργώ", 
είχε την ευγενική ιδέα να δημοσιεύσουν στην τοπική εφημερίδα τους "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" 
ένα ποίημά μου για την "ΑΡΓΩ" , πέρυσι, κι από τότε 
έχω ασχοληθεί  περισσότερο με τη "δική μας Αφροδίτη"(της Αρχαίας Ελίκης )... 
όπου σας έχω παρουσιάσει κατά καιρούς φωτο-συνθέσεις μου.  
Στην προηγούμενη ανάρτηση, 
σας είχα το κόκκινο καράβι...

κι η Κατερίνα μας, μου έγραψε:
"  ...Αγαπημένη Γιώτα, ...
Άσπρα τα θέλω τα πανιά στα καράβια σου, όχι κόκκινα!
Κανόν'σι!
Φιλιά, τα λέμε! 
Ανάρτηση από τον/τη Κυκλαμίνα στο ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ τη Πέμπτη, Ιουλίου 27, 2017 3:02:00 π.μ." .........

Να της χαλάσω το χατήρι;;;!!! 

Εδώ είμαι, 

με άσπρα πανιά,

από τη σειρά: ...

"Από την υπόγεια αγκαλιά 

της Ελίκειας θεάς Αφροδίτης"

(2017: Το καράβι της φαντασίας μου, αραγμένο στον ανθόκηπό της θεάς...")

(2017: Η επίσκεψη της γοργόνας...)

(2017. Οι πέρλες της θεάς Αφροδίτης)

(2017: Κογχύλια της Ελίκειας θεάς Αφροδίτης)

(2017: Η καρδιά της Ελίκειας θεράς Αφροδίτης)

Μπορεί 

να είναι καλοκαίρι για σας, Φίλες και Φίλοι μου.
Μα κι εγώ, ταξιδεύω μαζί σας, με τον δικό μου φυσικά, τρόπο.

Στα κύματα, με την ατίθαση χαίτη των αλόγων και τη θαλασσινή αγκαλιά, διάσπαρτη με αφρούς και ψιθυρίσματα,   σκαμπανεβάζω τη σκέψη και τους χτύπους της δικής μου καρδιάς.

(...ας όψεται για τούτη την ανάρτηση η Κατερίνα! 

Σας φιλώ,

"θαλασσο-μαγεμένη,

Υιώτα

(Φωτοσύνθεση Υιώτας. Ιούλιος 2017)

ΑΛΚΥΟΝΙΔΑ ΑΣΩΜΑΤΗ

Απέραντοι οι δρόμοι του νερού.

Ρυάκια, ποταμοί, κόλποι, θάλασσες, ωκεανοί…

Ρόδο ερυθρόλευκο η καρδιά. Ζηλεύει. Ταλανίζεται.

 Λυγαριά πρωτάνθιστη στο κατώφλι, θάμπος και

 δάκρυ στα μάτια. Ταξίδι νοερό σε γη αγαπημένη, σε παραλία λατρευτή.

Ασύνορο το όραμα.

Η Τύχη; 

Αράχνη κεντήστρα στον αφρό θάλασσας γήτισσας.

Ο βυθός, κόσμος ανεξερεύνητος. Απύθμενος.

Δεμένη ψηλά, στο κατάρτι, αλκυονίδα ασώματη,

ανεμίζω το όνειρο καταπραϋνοντας τους ανέμους. 

Τροχός, σε αρχέγονη άμαξα,

πού να σταθμεύσεις για την αέναη σπορά.

(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. Ωκεάνιοι παλμοί. 2017)

Η Γη, αχόρταγη, για νερό, ιδρώτα, αίμα.

Οι βράχοι, οδόντες διάσπαρτοι άσκοπα, γυμνοί 

στο φως, σκεπασμένοι με μανδύα πράσινο, 
συχνά κρύβουν εντός ύλη πολύτιμη.

Κι ενώ η θάλασσα ανεβαίνει αθόρυβα, 

σκαρφαλώνοντας στο ρεύμα ενάντια,

τα δάκρυα του κόσμου 

βρύσες κρυφές, αστείρευτες, 

ιχνηλατούν δρόμους υδάτινους 
πριν επιστρέψουν στη μάνα-θάλασσα.

(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. Ανθισμένη λυγαριά και Ρόδα. Ιούλιος 2017)

Α! Μικρή αλκυονίδα, το μέλλον σου άδηλο. 

Από το ψηλό κατάρτι σου, 

άθελα παρακολουθείς θανατερή ανακύκλωση.

Το όραμα που λάμπει, θαμπώνει το όνειρο στο

βαθύ γαλάζιο των ανθών της λυγαριάς. 

Μειώνει την απεραντοσύνη του ουρανού.

Δειλιάζει στους ανυπόταχτους 

ωκεάνιους παλμούς.

Ανώφελη και η νεανική προσπάθεια 

να πλησιάσεις τον Ήλιο!

******************************************************************************

Με το πορφυρό καράβι μου,

σας χαιρετώ

Φίλες και Φίλοι μου. 

Ας είστε όλοι καλο-τάξιδοι...

Υιώτα

(...από το σεισμό της Βρήσας, 12; Ιουνίου, 2017, Φωτ. Ε.Κήρυκας, ΝΥ)

'Αργησα!!!

Σκεφτήτε, Φίλες και Φίλοι μου, να δούλευα στην ...αναμετάδοση των νέων...

Την ερασμένη Κυριακή, η ΑΣΤΟΡΙΑ μας βρήκε στο 

" Σπίτι των Μυτηλιναίων ". 

Καύσωνας, κίνηση απίστευτη, εικόνα απροσδόκητη... 

Είχαμε αρκετά χρόνια να πάμε! 

Οι χαμηλόμισθοι του Μανχάτταν πέρασαν τη γέφυρα #59  και μετακόμισαν -πού αλλού- στην πολύπαθη Αστόρια (Ν.Υ. Σίτυ)... Στο δρόμο,

πρόσωπα ιδρωμένα, ενδυμασίες πολυποίκιλτες... ελληνισμός λίγος...

Καλεσμένοι στον έρανο του Συλλόγου, για τους σεισμοπαθείς, βγήκαμε τυχεροί στο "πάρκιν"!!!  Λιγοστοί και οι γνωστοί από τους παρόντες καλεσμένους... μόνο τα Μέλη. Φυσικά περίμεναν περισσότερους... είχαν καλέσει κι επίσημους  εκπροσώπους από την πατρίδα, μα πού να πρωτο-πάνε κι αυτοί... όσους...προφτάσουν! 

Η περιποίηση όμως, πολύ φιλική. Οι προσφορές, από ότι έβλεπα, αρκετά καλές. Ας μη ξεχνάμε ότι μέρες σαν κι αυτές, πολλοί έχουν ήδη ταξιδέψει στο αγαπημένο νησί τους.

Η προσφορά μου, δωρεά 20 (είκοσι) βιβλίων μου με τον τίτλο: "ΣΑΠΦΩ, η Λέσβια Ιέρεια της Αγάπης" (που το είχαμε παρουσιάσει σε θεατρική μορφή, δέκα χρόνια πριν στην ίδια αίθουσα του Συλλόγου), $10,00 το ένα ή όσο περισσότερο μπορούσαν για τον σκοπό αυτό, μια κρυστάλλινη κανάτα-βαρέλι, να βάζουν το ούζο τους... και $50.00 από τον Δημήτρη.

Προς το τέλος της εκδήλωσης, τους διάβασα ένα αδημοσίευτο ποίημά μου για την ΛΕΣΒΟ (που ακολουθεί)

 και, λόγω περιορισμένου χρόνου, ένα μικρό απόσπασμα του χωριανού τους πολυγραφότατου ποιητή Στρατή Παρέλη, από το βιβλίο του: "Περί ου ο λόγος.."  (δέκα σειρές από τη σελίδα 148)

Είθε να γίνονται περισσότερες εκδηλώσεις όπως αυτή. 

Και το ελάχιστο χρειάζεται...

********************************************

(Υιώτας Στρατή. 915 Mirabelle Ave, Westbury, NY 11590. Τηλέφωνο:

516 8335942 (Blog:astoriani.blogspot.com E-mail:yiotas@optonline.net)

*************************************************************************

ΛΕΣΒΟΣ  (07-09-2017)

Απ’ τη γροθιά του οργισμένου Ήφαιστου,

αλώβητη ξεπήδησες, 

παλάμη χρυσή, μισάνοιχτη, στον Ήλιο, 

λαμπιρίζοντας προκλητικά στη γαλάζια αγκαλιά 

της θάλασσας.

Λέσβος, εσύ, διαμάντι ακατέργαστο στη ροή του κόσμου. 

Υπομονετικά 

κύματα και βοριάδες το κορμί σου σμίλεψαν, 

στολίζοντας με πετράδια ατίμητα τις εποχές που 

δεν λησμόνησαν 

την ουράνια σφραγίδα τους να αποθέσουν. 

Νησί προσφοράς αξιοζήλευτης, 

νησί αρχοντιάς αξιομνημόνευτης, 

τ’ άσπρα καλογυαλισμένα σου βότσαλα εξιστορούν 

αναμνήσεις ακαταχώρητες στις σελίδες 

που πάσχουν 

την ακοή και την όραση να ελκύσουν.

Σαπφικές νότες σε τυλίγουν παντού, 

ποτισμένες στου γιασεμιού το άρωμα, 

στα δε ακρογιάλια σου, 

ψίθυροι πολύχρωμοι έχουν ηχογραφήσει μύθους 

αστείρευτους.

Το πέτρινο δάσος σου, μοναδική ενορχήστρωση 

της ψυχής σου, της αθάνατης. 

Η αγάπη του ήλιου, τρυφερό άγγιγμα στο κορμί σου 

το εύφορο.

Ας τροφοδοτήσεις το Σύμπαν με πνεύμα αλληλεγγύης και

ανθρωπιάς, Λέσβος αγαπημένη.

 Λέσβος αιώνια.

*************************************************************************

...Πώς περνούν τα χρόνια...

Καλό καλοκαίρι, αγαπημένοι μου.

Κάνετε και μερικά μπάνια για ...μας!!!

Σας φιλώ,

Υιώτα